Prikbord nr 776

De Duitse europarlementariër Weber beweert ook het Nederlandse belang op het oog te hebben met zijn pleidooi voor het weggeven van honderden miljarden, onder meer aan Italië.

Inmiddels zijn we gewend dat Duitse politici het met de feiten niet zo nauw nemen, maar hier is zelfs het Duitse belang niet aan de orde als het gaat om de Italiaanse economie. Want niet de inkoop van buitenlandse producten maakt een zwak land welvarend, maar de verkoop van eigen producten. In werkelijkheid lijkt Brussel iets anders te willen bereiken; namelijk, dat Italië binnen de EU blijft. Doch als dit verkapte chantagemiddel effect heeft, blijft Italië om geld vragen zonder te hervormen of de eigen (goud)reserves aan te spreken. De vraag is dan of die goudvoorraad nog wel aanwezig is…

Excuses

Gaat GroenLinks nu excuses aanbieden voor de misdrijven van het communisme – de moorden, martelingen, goelags, hongersnood en de absurde gevangenisstraffen, ook in bezette landen – waarvan deze partij de ‘erfgenaam’ is, of gaat Jesse Klaver dit eisen in Moskou zodat niet alleen de laatste beelden van Stalin worden verwijderd? En wanneer beginnen de  ‘historische’ demonstraties tegen Peking, Tokio, Boekarest, Harare, Caracas, Doha (Qatar), Pyongyang, Londen, Parijs, Madrid, Ankara, Buenos Aires en zelfs Kopenhagen om er maar een paar te noemen?

Gemeentefinanciën

Hoewel accountant Leo Verhoef jaar na jaar aantoonde dat vele gemeenten hun (geheime) reserves aanvullen door vervalste jaarrekeningen, klagen nu 100 gemeenten en de VNG over tekorten door de Corona-crisis. De VNG beweert zelfs dat dit structureel is; onbegrijpelijk gezien het nauwelijks gecontroleerde uitgavenpatroon met vele niet-noodzakelijke kostenposten waaronder steun aan voetbalclubs en cultuurpaleizen. En ook in subsidieland wordt zelden bezuinigd, waarbij Den Haag en de provincies het slechte voorbeeld geven. Doch nu wordt de Corona-crisis aangewezen als oorzaak zonder duidelijk te maken waarom. Minder inkomsten (parkeergeld/-boetes, toeristenbelasting, grondverkoop, marktverhuur, ondernemersbijdragen e.d.) of meer uitgaven voor activiteiten waarop kennelijk niet kan worden bezuinigd?  Met name het laatste moet dan maar eens gespecificeerd worden; zeker indien een parlementaire commissie zich hierover zal gaan uitspreken. Wellicht kan dan het opbouwen van financiële reserves in het onderwijs meteen worden meegenomen en niet pas over 4 jaar.

Handhaving

Hoewel er een landelijk politiekorps bestaat, blijken burgemeesters nog steeds een dikke vinger in de veiligheidspap te hebben. Twee kapiteins op het schip dus, met alle gevolgen vandien. Ook in Duitsland blijkt men weinig te hebben geleerd van het Nieuwjaarsgeweld in Keulen en de opstand van de ‘Autonomen’ in Hamburg. Want de sussende woorden van de burgemeester van Stuttgart na het brute geweld tegen de politie, kan alleen als lafheid en wegkijken worden bestempeld. En het gebrek aan handhaving in Amsterdam wordt slechts overtroffen door een geheel ander handhavingsschandaal. In de thuiszorg voeren nog steeds bepaalde medewerkers hun taken zonder beschermingsmiddelen uit, ondanks doden onder hun cliënten en vele zieke medewerkers. Waar is het onmisbare overheidstoezicht nog wel effectief?

Paniekverslaving

Sommige mensen zij dol op horrorfilms, andere verslaafd aan tv-geweld en weer andere aan paniekzaaien. Met name nu de ic-bedden plus de ‘noodbedden’ plus de buitenlandse overcapaciteit toereikend bleken om in een volstrekt onvoorbereid en onwetend Nederland de toen ‘meest kwetsbare groepen’  te behandelen, blijken journalisten zich niet los te kunnen maken van het dagelijkse portie paniek. Terwijl de triage-tenten allang zijn afgebroken, de kwetsbare groepen nagenoeg zijn (uit)gestorven, de preventiemaatregelen de pan uit rijzen en de beschermingsmiddelen plus vaccins volop in productie zijn, evenals apparatuur voor ic-bedden, trachten de media de paniek opnieuw aan te wakkeren met geleuter over de ‘2e golf’ (die zich naar verluidt vooral plaatselijk kan voordoen). Dag in, dag uit goedkope onzin over alle tegenstrijdige opvattingen in ‘deskundige’ kringen en de onbegrijpelijke uitleg door de regering. En zie: het ‘Stockholm-syndroom’ waarbij een slachtoffer sympathie krijgt voor de crimineel, lijkt ook de premier te bevoordelen. Alle fouten van zijn kabinet en adviseurs hebben zijn populariteit vergroot, dank zij de media-hype. Terwijl intussen wetten worden voorbereid om onze vrijheden nog verder in te perken en het parlement naar verluidt buiten spel te zetten. Het moet kennelijk nog erger worden vóór het beter wordt en bij de burgers het gezond verstand weer werkt. Hopelijk vóór de verkiezingen.

Rekenrente

Er is genoeg reden om de huidige rekenrente voor verplichte pensioenreserves  te wantrouwen; al was het maar omdat hiermee de belanghebbenden in een bepaalde richting worden gedwongen. En bij het verlaten van het bestaande (stabiele) pensioensysteem, kan die rekenrente opeens wel worden aangepast, zij het met een andere naam. Deze tegenstrijdigheid valt niet uit te leggen; althans niet door minister Koolmees.

Slavernijverleden

Gaat Nederland straks ook excuses maken voor het slavernijverleden op onze koopvaardij- en marineschepen, of in werkkampen zoals Vught (met Nederlandse SS-bewakers), of in weeshuizen en internaten, of in bordelen en fabrieken, of bij rijke families en Chinese ‘werkgevers’ in Nederland?

Het activisme heeft kennelijk de ‘eigen’ slachtofferrol ontdekt en het gebrek aan objectiviteit (zelfs integriteit) van bepaalde historici. Ook van het NIOD…

Sprookje van 10 miljard

Nu het ballonnetje van de biomassacentrales is doorgeprikt, rijst de vraag wie er achter die dwaze besluitvorming zaten ten koste van kernenergie. Want voor ruim 10 miljard had toch een mooie, veilige kerncentrale gebouwd kunnen worden; misschien wel twee of drie. Dat een parlementaire enquête onvermijdelijk is, wordt steeds duidelijker. Niet alleen vanwege de gigantische verspilling en dubieuze besluitvorming, maar tevens om een beeld te krijgen hoe solide de onderbouwing van andere milieuprojecten is. Hoogste tijd om dan ook de vele critici van het (inter)nationale beleidsplan eens aan het woord te laten in plaats van weg te honen. Intussen heeft Brussel een nieuwe miljardenhobby ontdekt. Neen, niet defensie of grensbewaking of terugsturen illegalen, maar ruimtevaart!

Zodat er niets meer overblijft voor echte innovatie, bijv. veilige kerncentrales.

ZZP-wet

Als het niet mogelijk is om alle ZZP-ers onder één wet te vangen, waarom maken we ons dan druk over die (vermeende) schijnzelfstandigheid? De controle moet vooral aan de kant van de opdrachtgevers worden gelegd. Die beschikken veelal over boekhouders die de regels en administratieve taken (moeten) kennen, die de uitbetalingen aan ZZP-ers registreren – al dan niet onder een projectnummer – en die voor simpele contracten kunnen zorgen, waarin alleen de werkzaamheden, werktijden, uurvergoeding, eventuele reiskostenvergoeding en de eisen waaraan de ZZP-er moet voldoen, zoals ID-bewijs, KvK-uittreksel,  btw-nr, verklaring betalingsgedrag (nakoming fiscale verplichtingen), VOG, gereedschap, VCA, veiligheidsuitrusting, hoogwerkercertificaat, bedrijfsverzekering e.d. worden vermeld.

Alles wat de ZZP-er niet krijgt – zoals pensioenregeling, vakantiegeld, opleiding/cursusgeld, ziekte- en ww-uitkering, vast contract e.d.- bepalen nu juist zijn status als zelfstandige. En de belastingdienst kan eenvoudig vaststellen of normen van minimum-uurloon (tenminste € 25) en aantal betaalde uren per jaar (bijv. 1000 = 20 u gemiddeld per week) van toepassing zijn. Buitenlanders die zich laten uitbuiten door een lager uurloon of hoge huurlasten of lange reistijden of absurde werktijden moeten verplicht worden via een uitzendbureau te werken. Dit is dan de ‘controleerbare werkgever’ die zich aan de wet moet houden, inclusief huisvestingsvoorwaarden,  doch nu vaak een bijdrage levert aan verhulde schijnzelfstandigheid.


Abonneer
Laat het weten als er
1 Reactie
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
r dunki
3 maanden geleden

Italie doet zich voor als een bedelaar, maar leeft er goed van met de derde goudreserve in de wereld en een enorme zwarte economie. De Italianen weten donders goed dat zij gebaat zijn bij een Italexit en een eigen valuta, gesteund door goed, véél goud.

Maar de failliete Euro is altijd een stuk politiek gereedschap geweest uit het arsenaal van de doortrapte linkse EU-politiek. De Italianen kunnen hun geluk niet geloven dat Brussel daarom de geldkraan naar Rome open laat staan, dus zij hebben er geen probleem mee om de zaak zo lang mogelijk te rekken.

De Italiaanse goudvoorraad is de derde in de wereld, met 2,451.8 ton volgens ‘the World Gold Council’. Hoewel er nog steeds geruzied wordt of de Centrale Bank danwel de staat eigenaar is, heeft Italie in 1976 in totaal 543 ton goud als onderpand beschikbaar gesteld voor een lening van de Bundesbank. Nederland kan daar naar fluiten!

Nu wordt glashard gesteld dat Italie geen gram goud zal verkopen… Laat die suffe Nederlanders en andere ‘zuinige landen’ maar dokken, terwijl op de (Nederlandse) Antillen 50% werkeloosheid heerst en mensen letterlijk niet meer te eten hebben.

Onze schatkist, die decennia lang heeft gecollaboreerd in het faciliteren van allerlei fiscale constructies met de Antillen, heeft daarvan dik geprofiteerd. Zo ook een louche bovenlaag van, alleen al op Curaçao, zo’n 5 à 6.000 véél te dik betaalde ambtenaren en daarboven een laag parasieten die stuk voor stuk een half miljoen Euro of meer in hun zak steken, terwijl de bevolking letterlijk crepeert van de honger.
Desondanks eist Nederland nu bezuinigingen op die ongelimiteerde vetpot voor de ‘happy few’, waar Nederland zelf mede schuldig is terwijl de hongerende massa kan barsten….

Dat is wel héél erg grijs voor Den Haag, dat er zolang aan heeft meegewerkt dat er in Curaçao minstens een miljard Dollar aan (online-gaming) licenses in allerlei verkeerde zakken verdwijnt, zodat het eiland geen enkele reserve heeft voor dit soort catastrofes.
Curaçao is een corrupte bende, maar wat is daar nieuw aan?

Heeft Rutte plots iets te bewijzen waar het nu even niet nodig is en gaat hij straks toch weer door de knieën voor Brussel in zijn grenzeloze opportunisme? Is er nog iets menselijks aan hem te ontwaren?