Van de Berlijnse naar de Chinese muur

Het eerste barstje in de Chinese muur ontstond in 1989 met de protesten op het Tiananmen plein, de tweede barst wordt er twintig jaar later door Trump ingeschoten, die eigenhandig de groei van de gigantische communistische economie wurgt. Dat was (ook) de achilleshiel van het Russische communisme in het einde der tachtiger jaren, leidend tot de val van de Berlijnse muur.

Berlijnse muur. Afb: Noir – wikipedia

Dichter bij huis zien wij dagelijks de volkomen vergelijkbare gevolgen van een imploderend, links bewind in California, de motor van het salon socialisme dat de USA en Europa dreigt te verteren, waarbij deze 5e economie in de wereld gestaag naar een derdewereld niveau transformeert.

De voornaamst reden is dat, sinds enkele decennia, miljoenen Californische ‘middenklassers’ vluchten voor de gevolgen der salon- socialistische intolerantie, hun toenemende belastingdruk en criminaliteit, hele volksstammen van daklozen en andere linkse hersenspinsels.

Dit Democratische wanbeleid leidt tot een onhoudbare situatie waarin verwoestende jaarlijkse bosbranden worden ‘geïnstutionaliseerd’ op ideologische gronden en miljoenen mensen dagenlang zonder elektriciteit komen te zitten door hardnekkige ideologische incompetentie van de linkse politiek. In die sociale verloedering profiteert een morel corrupte, welvarende linkse élite van een steeds grotere, arme onderlaag waarbij eerstgenoemden precies de enorme maatschappelijke tegenstellingen creëren waar Karl Marx zo gek op was.

De Chinese Muur van de éénpartij staat begint ook af te brokkelen volgens de Schotse historicus Niall Ferguson, geciteerd in artikelen d.d. maandag 4 jl. in the Boston Globe en d.d. 5 jl. in de Neue Zürcher Zeitung en dat wordt evident dankzij druk van buitenaf, waarin Donald Trump instrumenteel is. Hoewel het hem in eerste instantie gaat om het rechttrekken van het parasitaire éénrichtingsverkeer in de wereld ten nadele van de USA, wordt hij feitelijk instrumenteel in het verder ondermijnen van het communisme, zoals zijn voorganger Ronald Reagan met succes deed. Dat Trump daarbij, mocht hij in 2020 herkozen worden, instrumenteel kan zijn in het uitroeien van het pestilente salon-socialisme is een bonus voor het democratische bestel.

Na de val van de Berlijnse muur en de moordpartij op Tiananmen Square hebben de communistische criminelen in Peking hun macht geconsolideerd in een op onderdrukking gebaseerd economisch model, terwijl de westerse wereld met het hoofd in de wolken liep na de val van het Russische Communisme.

Enkele cijfers van het I.M.F: In 1989 bedroeg China’s BNP slechts 8,2 % van het Amerikaanse BNP,

anno 2019 ligt dat op 66% en gecompenseerd voor relatieve koopkracht zou de Chinese economie zelfs al sinds 2014 groter zijn! ( De Russen kregen dat nooit voor elkaar met, op het hoogtepunt van de koude oorlog, slechts 44% van het BNP van de USA).

De nodige westerse illusies ten aanzien van China werden ook ontzenuwd zoals de verwachte opening naar het westen via het internet, die keihard werd aangepakt door de communisten, daarbij geholpen door het onscrupuleuze Google!

De moraal van dit verhaal is dat de USSR ‘ongenaakbaar’ leek zolang er iets van economische groei te bespeuren viel, maar sinds de recessie der jaren ’70 kwam de klad erin en naar 1990 was er sprake van een negatieve delta in het inkomen per hoofd van de Russische bevolking.

De huidige, serieuze rem op de Chinese economische groei dankzij Trump zal ook tot desillusie en gemor leiden, want de economische groei heeft geleid tot de groei van een middenklasse die niet kan eten van lege leuzen, zelfs niet als zij (nog) geen democratie verwachten.

De kenmerken van de éénpartijstaat, zoals corruptie, inefficiëntie en verwoesting van het milieu worden niet verholpen door anti-corruptie-campagnes waarbij zelfs mensen worden terechtgesteld, want net als na de Franse Revolutie zijn het de meest corrupten die de touwtjes in handen houden.

In een Rusland vol van manipulatieve, socialistische leugenaars waar niemand ook maar ergens voor verantwoordelijk was – net als bij de huidige puinhoop in Amsterdam – kon dit uiteindelijk leiden tot Tsjernobyl in 1986. De opening van de Berlijnse Muur was uiteindelijk al evenmin de bedoeling, zoals de historica Mary Elise Sarotte beschreef in haar “The Collapse: The Accidental Opening of the Berlin Wall” aantoonde: Toen de incompetente communisten niet eens in staat bleken om een standpunt inzake de opening van de muur te coördineren, gaf Harald Jäger, een hoge Stasi-Officier, de doorgang naar het Westen liever vrij dan op duizenden mensen te gaan schieten.

Zoals deze implosie van de USSR begon aan de periferie gaat in China ook het geknaag aan de stoelpoten van het zieke bewind gestaag verder met de studenten in Hong Kong, de Oeigoeren in Xinjiang, de onafhankelijkheid van Taiwan en de voortdurende onrust in Tibet.

Naast externe druk op het communisme van Ronald Reagan was dezelfde interne druk instrumenteel in de val van de Berlijnse Muur, die een symbool was van een 70 jaar oud, verstard systeem van de Bolsjewisten.

Peking zal die les wel geleerd hebben, dus daar is geen kans op “Glasnost”, integendeel de bevolking wordt 24 uur per etmaal in de gaten gehouden door Big Brother. Maar houd dat maar eens tientallen jaren vol met een vertragende economie, een groeiende middenklasse en een stuitende corruptie van de “appartchiks” van Peking, tot in de duizenden kilometers verwijderde provincies, waar de rot al is ingezet. Het wordt een kwestie van aftellen.


.

U kunt ons volgen op social media en wij stellen uw 'like' zeer op prijs.:

3 comments for “Van de Berlijnse naar de Chinese muur

  1. r dunki
    6 november 2019 at 17:46

    sorry voor sloridigheidje in aanhef: uiteraard speelt Trump 30 jaar na ‘Tiananmen’.

  2. Jean Bevilacqua
    10 november 2019 at 14:42

    Pretenties and wishfull thinking zullen uw fantasieën niet bewaarheid doen worden. De BRICS landen, China, Rusland, India en Iran is een aantal landen dat zeer actief is de hegemonie van de US $ af te breken. Dat zal de terreur die de US wereldwijd verspreid door o.a. sancties uiteindelijk zinloos maken. Wanneer China al haar US schatkistpapier.eensklaps op de markt gooit is de US nog slechts een boze droom uit het verleden. Uw verhaal is belachelijk en heeft geen realiteitswaarde.

  3. r dunki
    10 november 2019 at 20:24

    @ Jean Bevilacqua : Dank voor uw reactie, gespeend van objectieve argumenten.

    U hebt kennelijk een probleempje met de USA, dat is u van harte gegund. V.w.b. uw verdere assumpties concludeer ik dat u, zoals veel andere ‘boze mensen’, weinig boodschap hebt aan objectieve feiten.

    Desondanks aarzelt u niet om mij te beschuldigen van “pretenties, wishful thinking en fantasieën” mijnerzijds, gelukkig ben ik kennelijk nog geen fascist…
    Daarom bijgaand enkele objectieve argumenten, zodat u die ook eens ziet:

    1) Om te beginnen is India – als de grote Aziatische concurrent van China, zowel economisch als politiek als militair – al lang betrokken bij Trump’s initiatief voor een globale free trade organisatie.

    2) De trading in ‘global equities’ lag per ultimo 2018 rond US $ 97,5 biljoen per jaar. Dus probeert u, in plaats van uw boze reactie, China’s portefeuille aan US treasuries ter waarde van US $ 1,1 biljoen (i.e. slechts 5% van de Amerikaanse schuld) eens in dat grotere perspectief te zien (de Chinese vordering op de USA loopt trouwens al jaren terug).

    3) Vervolgens moet u weten dat China die reserves in harde valuta ook benut om de Yuan (in flagrante strijd met World Trade Organisation voorschriften) te manipuleren in een foreign exchange markt van $ 5 biljoen per dag – d.w.z. ruim 21 x groter dan de equities markten. Dan komt uw curieuze ‘doemverhaal’ nog wat meer in perspectief.

    4) China zou slechts de waarde van de eigen portefeuille aan US staats obligaties schaden door uw onnadenkende spelletje te spelen. Dit is temeer onaantrekkelijk omdat de Yuan niet vrij convertibel is.

    5) Om die Yuan dus in een bepaalde range te houden ten opzichte van de Dollar gebruikt China zowel de eigen reserves aan US Treasuries als de harde valuta reserves om de wisselkoers van de Yuan laag te houden. Dit teneinde de export kunstmatig goedkoop te houden, hetgeen Trump terecht niet langer accepteert.

    6) Als de Centrale Bank van China de Yuan te ver laat zakken treedt er ook nog een kapitaalvlucht op en dat kan het communistische kaartenhuis niet aan. Kortom uw cowboyverhaal leidt ertoe dat, als de Dollar zou dalen, Peking juist weer wordt gedwongen om de Yuan te verdedigen, hetgeen nog meer Dollar reserves gaat kosten! In 2016 vielen de Chinese US-Treasury holdings ook al met zo’n US $ 200 miljard toen de Chinese economie zorgen baarde en de Yuan (te ver) wegzakte.

    7) Tot slot gaat nog steeds zo’n 20% der Chinese exporten naar de USA, dus waar hebt u het eigenlijk over?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
23 × 19 =