De Ankara-Raqqa-connectie

De verkiezingen verdringen al wekenlang de uitspattingen van IS in het Midden-Oosten van de voorpagina´s. Het bevestigt opnieuw dat ook de Nederlandse media gestuurd worden door de waan van de dag. Of ik de verkiezingen niet belangrijk vind?

Als ik kijk naar de debatten en discussies, dan constateer ik enerzijds de krampachtige wijze waarop het linkse gedachtengoed gepromoot wordt en anderzijds vraag ik me af welke partij de zorgen die ik heb zal wegnemen. Met dat dilemma zit ik dus en ik niet alleen. De kans dat Nederland een Rutte-III krijgt, acht ik groter dan een Buma-I of een Pechtold-I. Laat ik maar niet op de zaken vooruit lopen.

Het islamitische extremisme belichaamd door IS en de sluipende islamisering zijn in Nederland naar de binnenpagina´s verdrongen en daardoor bestaat het gevaar dat de Nederlandse samenleving denkt dat van die kant geen of nauwelijks nog gevaar te duchten is. Dat is een soort wensdenken dat de Nederlandse samenleving ook in de migranten valkuil heeft doen vallen. Jaren de effecten van een sluipende islamisering en de gepassioneerde hang van geïdentificeerde etnische entiteiten naar het herkomstland genegeerd en nu zit Nederland met de gebakken peren.

Het lijkt er op dat de machtspositie van IS in het Midden-Oosten in de krimp zit. Mosul en Raqqa staan weliswaar onder zware druk, maar het is niet uit te sluiten dat de strijd om beide IS-bolwerken nog wel wat maanden zal duren. Een antwoord op de vraag wat na de val van die twee jihadconcentraties gaat gebeuren, wordt door politici en experts angstvallig ontweken met het argument dat de verkiezing de hoogste prioriteit heeft en men daarna wel verder ziet. Multitasken blijkt nog steeds een handigheidje van de doorsnee huisvrouw te zijn.

Er is op deze website informatie verstrekt over de maatregelen die de top van IS drie jaar geleden heeft genomen. Er is genoeg informatie beschikbaar om een beeld te vormen van de verbreding van de extremistische horizont, waarbij terugkerende jihadveteranen nog steeds gebruik kunnen maken van de sociale voorzieningen van het woonland[1]. Die situatie zal in de weken na de verkiezingsuitslag niet veranderen. Dat betekent dat het advies van de AIV om een coherente aanpak van het islamitisch extremisme op Nederlands grondgebied van de grond te trekken, niet vertaald zal worden in acties om zo´n aanpak mogelijk te maken. Door de deplorabele staat waarin krijgsmacht en politie verkeren, is de veiligheid van de Nederlandse burger nauwelijks gewaarborgd.

De vraag of het met een regering van welke samenstelling ook beter zal gaan en veiligheid boven aan de wensenlijst zal prijken, is door het verloop van discussies en debatten al beantwoord. Kortom, jihadveteranen wordt ruim baan gegeven om hun destructieve en destabiliserende activiteiten in de praktijk door te voeren. IS heeft geld genoeg om die terroristische activiteiten op een breed front, in een korte frequentie en een hoge geweldintensiteit uit te voeren. Er loert sinds de expansiepraktijken van Erdogan een tweede gevaar voor de stabiliteit van de Nederlandse samenleving: de cultuurgestuurde vijfde colonne. Dat gevaar kan helemaal uit de hand lopen als er verbindingen zijn of gaan ontstaan met het islamitisch extremisme met een gezamenlijk doel, het ondergraven van de westerse democratie. Een niet levensvatbaar doemscenario?

Er bestaat een jarenlange informele relatie tussen Turkije en IS. De een gebruikt de ander om het fossiele brandstof- en Koerdenprobleem definitief op te lossen. De ander heeft de een nodig om geld te genereren voor het financieren van zijn streven naar een kalifaat in het Midden-Oosten.

In het Midden-Oosten draait het hoofdzakelijk om de productie en transport van olie en (schalie)gas. In het brandpunt van de Russische en Turkse belangstelling staan vooral de toegankelijke gasvelden in het westen van Syrië, illegale olie- en gastransacties aan de pomp (oliebron) en transactiemarkten op Turks grondgebied[2]. De afgelopen jaren spekte vooral de ruwe olie uit bronnen in het noorden van Syrië en Irak de beurs van IS. Aanvankelijk stroomde het meeste geld binnen door het plunderen van banken in bezette gebieden, ongeveer $5 miljard. Die geldbron droogde al snel op en moest worden overgeschakeld naar een bron die dagelijks geld in de beurs van het kalifaat binnen stroomde. De transacties met olie uit Syrische en Irakese oliebronnen leverden tussen de $850.000 en M$ 1.7 per dag! op. In tegenstelling tot andere islamitische landen kan Turkije geen beroep doen op eigen fossiele energiebronnen en is er daarom op gebrand om zoveel mogelijk revenuen van transport, opslag en afzet binnen te halen. Geheime oliemarkten, pijpleidingen en havens spelen daarbij een belangrijke rol.

Westerse route gaat van Raqqa naar de grensplaats naar de Syrische grensplaats Azaz, vervolgens naar de Turkse grensplaats Reyhanli en daarna naar de Turkse havensteden Iskenderun en  Dörtyol waar de olie in tankers wordt overgeladen.  De noordelijke route gaat naar de grootste raffinaderij in Batman en de oostelijke route gaat naar de plaats Cizre, de grootste opslag, overslag en doorvoerlocatie.

 

Terwijl Erdogan doorlopend bij hoog en laag beweert geen enkele verbinding met IS te onderhouden, zijn er bewijzen dat hij al in 2014 met IS een geheim verbond heeft gesloten om IS met militaire, financiële en logistieke middelen te ondersteunen. Turkse militaire – en veiligheidseenheden schiepen de juiste randvoorwaarden voor IS’ terroristische acties op Syrisch grondgebied. De grensplaats Atep schijnt het draaipunt te zijn voor IS’ operationele bewegingen in het grensgebied Turkije-Syrië. Officiële IS-documenten die in handen van de westerse coalitie zijn gevallen bevestigen deze waarneming.

Een andere observatie dat het wel goed zit in de relatie die Turkije heeft met IS draait om olie. Dat het nog lang niet goed is tussen de Russische autocraat en de emir in Ankara blijkt uit de bewijzen van illegale olietransporten en verkopen naar en in Turkije, die Rusland middels de plaatsvervanger van Lavrov de wereld heeft getoond. Op de bovenstaande kaart staat aangegeven hoe het transport en de verkoop van ruwe IS olie via Turkije verloopt. Wanneer Erdogan zou verklaren niets van de oliekaravanen bestaande uit honderden trucks uit het Syrisch-Irakees (de mobiele oliepijplijn) grensgebied te weten, terwijl hij in het verleden herhaaldelijk verklaarde dat geen muis de grens met Turkije zou kunnen passeren, dan probeert hij op zijn minst sprookjes te verkopen. Vervolgens kan men zich ook afvragen wat de regering-Obama wist van die oliekaravanen. Het is algemeen bekend dat de USA betere verkennings- en bewakingssystemen in de lucht heeft dan de Russische Federatie.

Volgens de Russische boodschapper speelt de familie Erdogan een sturende rol in die olietransacties. Het schijnt dat de zoon van Erdogan door die transacties aan het hoofd is komen te staan van een van de grootste energiemaatschappijen in de regio en zijn zwager op dit moment is ingehuurd als minister van Energie in de regering-Erdogan. De IS olie werd en wordt of “aan de pomp” verkocht of tussenpersonen smokkelen ruwe olie naar verwerkingsinstallaties in Turkije, de verwerkte olieproducten worden op geheime oliemarkten in Turkije te koop aangeboden en vervolgens naar Turkse havens aan de Middellandse Zee getransporteerd. Ook heeft Turkije de afgelopen jaren grensoverschrijdingen van jihadslagers oogluikend toegestaan, als ze maar hielpen die vermaledijde Koerden het leven zuur te maken.

Koning Abdullah van Jordanië informeerde in januari 2016 vertegenwoordigers van het Amerikaanse Congres dat volgens zijn inlichtingen Turkije de IS-leiding stimuleerde om IS-jihadisten naar Europa te sturen om destabiliserende terroristische aanslagen uit te voeren. Hij benadrukte dat Erdogan een radicale islamitische oplossing voor het Midden-Oosten nastreeft en er zijn bevestigingen dat IS ruim baan wordt geboden in Turkije[3]. Wanneer een van de ergste despoten van het informatietijdperk uitschreeuwt dat hij er alles aan zal doen om Nederland te straffen, kan een intensivering van de contacten Turkije-IS, onder de huidige voor IS slechter verlopende omstandigheden, niet worden uitgesloten. Vermoedelijk is de recrutering onder de etnische segmenten, die openlijk een steeds sterker wordende afkeer voor het woonland demonstreren, al in gang gezet. Demonstraties en protestacties kunnen als dekmantel worden gebruikt voor aanslagen op openbare gebouwen, nationale symbolen, recreatieparken, massamanifestaties en veiligheidsfunctionarissen. Als men beseft dat IS de criminele contacten met bendes in de afgelopen jaren heeft versterkt, dan kan de driehoek Turkije-IS-criminele bendes met een cultureel etiket op Nederlands grondgebied snel en effectief toeslaan.

De paniek die daardoor ontstaat, zal door de staat waarin het Nederlandse veiligheidsapparaat verkeert moeilijk te controleren zijn en de Nederlandse samenleving is op weg naar de uitgang. Erdogan slaat daarmee drie vliegen in een klap: de Turkse invloedssfeer wordt uitgebreid en versterkt, het westerse democratische model staat op instorten en de islam krijgt vaste voet aan de grond in het westen van Europa..

——————————————————-

[1] Ik wilde aanvankelijk de term thuisland, maar ben daarvan afgestapt omdat het begrip thuis een positieve relatie met de woonplek suggereert. Dat is bij een jihadist niet het geval.

[2] Volgens een artikel van Afmed Nafeez van het Institute for Policy Research & Development in het Britse dagblad The Guardian uit 2013, is de betrokkenheid van Groot-Brittannië en de Verenigde Staten bij het conflict in Syrië niet alleen ingegeven door puur humane overwegingen, maar ook of misschien wel hoofdzakelijk door het oliebelang.

[3] Om onverklaarbare redenen is een aantal IS-sympathisanten in maart 2016 in Turkije vrij gelaten. Onder hen Abu Hanzala (Halis Bayancuk) die wordt beschouwd als de Abu Bakr van Turkije.

 

U kunt ons volgen op social media en wij stellen uw 'like' zeer op prijs.:

1 comment for “De Ankara-Raqqa-connectie

  1. r.dunki
    15 maart 2017 at 13:44

    Een kleine 2 jaar geleden vertelde de toenmalige vice-president Joe Biden al tijdens een lezing voor de Heritage Foundation in Washington dat Bilal Erdogan een eigen olieterminal in Libanon exploiteerde waar zijn tankers geladen werden voor verscheping van de door de Erdogan’s uit Mosul gestolen olie naar Japan.

    Ruim een jaar geleden moest Bilal halsoverkop vluchten uit Italie omdat de justitie op het punt stond zijn huis binnen te vallen o.g.v. zijn witwassen van meer dan 1 miljard Dollar aan door hem en zijn vader gestolen oliegeld.

    Kortom, de Erdogans hebben genoeg gestolen om hier met hun terroristische vrienden rondjes rond onze veligheidsdiensten te dansen en mocht er een aanslag komen waar lieden als Asscher, Pechtold en Klaver al zo lang om vragen, dan zal de nieuwe polder club van Rutte het terecht gauw begeven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
24 ⁄ 12 =


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.