Auteur: Charlef Brantz en Victor A.C. Remouchamps

KAVKAS 2020

Het is een tijd stil geweest rond de Oekraïne. De enige hic up kwam uit de USA waar de Democraten het Trump-Zelensky telefoongesprek op 25 juli 2019 gebruikt hebben om een afzettingsprocedure tegen de zittende president door te voeren.

Splitsing van wegen

Oekraïne is een tijd van de voorpagina´s verdwenen. Verdrongen door andere problemen in de wereld. Nu de toestand in Syrië ogenschijnlijk stabiel is, de migrantenveerdienst van Frontex en hulpverleningsorganisaties het rustig hebben op de Middellandse Zee en eindelijk duidelijk is geworden dat niet Trump maar de Democraten kwalijke zaakjes hebben geregeld met Russische personen, kan Oekraïne met de naderende verkiezingen weer van de plank gehaald worden. Moskou zal proberen die verkiezingen te gebruiken om zijn invloed zodanig uit te breiden dat het land op termijn onder de Russische veiligheidsparaplu begroet kan worden.

Uit het zicht

Het wordt met de dag duidelijker dat het Westen de ontwikkelingen en gebeurtenissen op de Krim en in het oosten van de Oekraïne onderschat en de politieke waarde van grootschalige operationele demonstraties en verplaatsing van militairen en materieel naar de oostelijke grens van het NATO verdragsgebied overschat.

Setting the scene

In het artikel “Het Sprookje van Moskou” is uitgebreid aandacht gegeven aan de implicaties van Russische activiteiten in de Zee van Azov, Zwarte en Kaspische Zee. Implicaties die vermoedelijk door een aantal lezers niet waren voorzien of wellicht niet op de juiste waarde konden worden geschat. De aangedragen informatie accentueert dat de kleine Tsaar nog steeds droomt van een Novorossyia als eerste stap naar het klassieke Malorossyia en de eliminatie van de Oekraïne als zelfstandige staat.