Prikbord nr 974

Het Franse gezegd ‘Na ons de zondvloed’ betekent in de huidige tijd dat bepaalde bevolkingsgroepen alleen in het nu en de eigen korte-termijnbelangen zijn geïnteresseerd. De rest van de samenleving, laat staan de wereld, mag straks tenonder gaan.

Bij politici is dit duidelijk zichtbaar, vooral in verkiezingstijd waar het gaat om de eigen achterban te behouden en kiezers weg te ‘snoepen’ bij andere partijen. Loze beloftes, korte termijn voordeeltjes, negeren lange-termijnproblemen, ad hoc wetgeving, zelfpromotie i.p.v. inhoud, ongegronde verwijten naar ‘concurrenten’ en vooral geen visie of uitspraken waarop men kan worden ‘afgerekend’. De zaaltjes in de provincie zijn vervangen door tv-optredens, interviews en uiterlijke schijn, terwijl de tegenstellingen en oppervlakkigheid toenemen. Het vergelijken van verkiezingsprogramma’s heeft dan ook geen enkele zin, omdat er daarna weer andere (ondemocratische) belangen in het geding zijn, soms gewoon met zetel uit een partij wordt gestapt of een ander baantje aantrekkelijker blijkt.

Intussen verandert de polarisatie van de samenleving van belangentegenstelling in regelrechte wederzijdse haat en minachting. Vooral nieuwkomers zijn verbijsterd over de naïviteit en tolerantie van ons land, de absurde pampering van gelukszoekers en profiteurs, evenals het gebrek aan wetshandhaving. Blijft over het slechte voorbeeld van de graaiende elites op alle niveaus en het gebrek aan integriteit bij de overheid. En daarover bestaat een oud Nederlands gezegde: ‘redeloos, radeloos en reddeloos’, waarvoor alleen een opstand en militair geweld destijds een uitweg bood. Helaas resulterend in veel civiele slachtoffers, nieuwe onderdrukkers en religieuze twisten. Het straatgeweld in Groot-Brittannië is hier slechts een voorproefje van.

EU-belastingen

Stap voor stap wil de EU steeds meer belasting zelf gaan heffen en vervolgens uitdelen aan landen met schulden. Nu weer een tabaksbelasting om de Corona-schulden af te lossen; wat zijn dit voor dubieuze cadeautjes aan landen de zakken hebben gevuld door de pot met geld – die blijkbaar niet gedekt was – leeg te halen? En hoe kan het zijn dat landen met de slechtste economie de grootste Corona-schade zouden hebben geleden?

Nederland moet hier niet intrappen, maar ondersteunt naar verluidt zelfs de EU-plannen? Waarom is dit niet controversieel voor het demissionaire kabinet en wie zitten hier achter? Want als ook de AOW geplunderd gaat worden op grond van dwaze adviezen, waarom dan miljarden tabakstaks vrijwillig weggeven aan Brussel waar men per 7 jaren 1000 miljard extra wil gaan verspillen? Het zal overigens toch niet zo zijn dat de AOW te duur is geworden door de wetswijziging ten gunste van immigranten die hier (te) kort zijn geweest en de aanvullende bijstandsuitkering niet kunnen mee-nemen naar het land van herkomst, maar de complete AOW-uitkering wel?

Lobbyregister

Het dóórdringen van lobbyisten in de Duitse regering en het parlement is al tientallen jaren een integriteitsprobleem. Om die reden is er een wettelijk lobbyregister ingesteld, waarin zich ruim 560 (nieuwe) namen zouden moeten bevinden van voormalige politici, parlementaire medewerkers en (hoge) ambtenaren. Er blijkt echter nauwelijks controle daarop te zijn; is dit een typisch Duits fenomeen of doen we het hier niet beter? In Brussel is het aantal beroepslobbyisten naar verluidt meer dan 15.000 ! Die bemoeien zich niet alleen met subsidies…

Raad van State

Waarom worden de politiek-gekleurde adviezen van de Raad van State niet gewoon genegeerd. Nu weer de ‘opdracht’ om bij de handhaving van wetten met twee maten te meten. Asielzoekers zouden pas beboet mogen worden als is aangetoond dat ze structureel inburgering weigeren. En wat is dan de norm? Worden we straks ook pas beboet – met € 20.000 ! – als een ondernemer ‘structureel’ een pizzakoerier inzet vlak voordat deze 16 jaar wordt? Want ook die allochtone (Chinese) ondernemer was nog niet voldoende ingeburgerd om de wet te kennen, maar werd ongenadig beboet. Of krijgen we alleen een waarschuwing; bijv. bij de eerste tien snelheidsovertredingen of bij de eerste drie belastingfraudes? De Raad van State heeft duidelijk geen ervaring met onwillige immigranten die onze wetten negeren. En al helemaal niet met de achtergronden van de weigering om te integreren. Want als straks de norm is dat men pas na 25 jaar verblijf in Nederland Nederlands moet spreken, dan komen de profiteurs hier op hun 42^e naar toe.

Rusland

Als Trump dictator Poetin niet tot reden kan brengen, dan de Europese landen zeker niet. Want 700.000 Russische en (Noord-Koreaanse) soldaten op het grondgebied van Oekraïne verdwijnen niet door een demonstratie van vredesactivisten. Ook de Amerikaanse bombardementen op Iran lijken weinig effect te hebben op het terreurregime in Teheran en de aanvallen op Hamas heeft deze monsters nog steeds niet tot overgave gedwongen. Het lijkt erop dat zelfs gerichte aanvallen op burgerdoelen – zoals in de Tweede Wereldoorlog, Vietnam, Oekraïne, Afghanistan, Syrië, Israël, Gaza, Libanon, Jemen en Bosnië – zinloos zijn om de wil tot vechten te breken. In tegendeel, het kan als ‘excuus’ gaan dienen voor tegengeweld, schendingen van oorlogsrecht, wraak tegen vrouwen, kinderen en vluchtelingen, voedselblokkades (al in Eerste Wereldoorlog), hongerkampen (Japanse, Duitse en Britse), torpederen van civiele schepen etc. De westelijke beschaving staat voor de immense uitdaging om een oplossing te vinden voor de grootschalige schendingen van mensenrechten in conflictgebieden. Daarbij gaat het niet om etiketten zoals ‘genocide’, humanitaire misdaden, massavernietigingswapens (collateral damage) of contraterreur, maar om de weggevallen ethiek in grote delen van de wereld die worden beheerst door oorlogszuchtige dictators en moslim-fanaten.

Samenwonen

Het verbod op samenwonen van een stel vriendinnen bij gebrek aan andere betaalbare huisvesting, is niet alleen een voorbeeld van gemeentelijke betutteling en bureaucratie, maar vooral een ontkenning van het probleem dat door diezelfde overheid is veroorzaakt. Terwijl het in het verleden ‘gewoon’ was om twee gezinnen in een huis te proppen. Overigens, biedt een samenlevingscontract hier geen oplossing, want het gaat niet om de – oogluikend toegestane – islamitische huwelijken met meerdere vrouwen? En worden de statushouders die hun woonruimte deels verhuren of na eerst gescheiden te zijn, stiekem gaan samenwonen en het overtollige huis verhuren, ook zo ‘aangepakt’ of gelden dan plotseling andere normen?

Sancties

De sancties op Russische olie, gas en importen uit (West-)Europa blijken niet veel voor te stellen. Wat verwacht men ook als een (vermomde) tanker niet wordt geconfisqueerd of bedrijven een omweg vinden via een tussenland om producten te exporteren en te importeren? Dit was al zo bij de sancties tegen Noord-Korea, Iran en ook China, evenals tegen landen die de (betaalde) anti-immigratieovereenkomst niet nakomen. Hoezeer ook de VS dergelijke ‘papieren tijgers’ tolereert blijkt wel uit het loze dreigement van Trump om de ‘sancties’ echt te gaan toepassen als er geen bestand komt in Oekraïne. Het hoongelach vanuit Moskou was tot in Brussel te horen.

Srebrenica

De herdenking van de beweerde 8400 vermoorde moslims bij de val van Srebrenica roept opnieuw emoties op. Heeft Nederland schuld daaraan of de VN? Waarom herdenken we deze misdaad van 30 jaar geleden, waaraan vooral de regering in Sarajevo, de moslimtroepen en gewapende bendes rond Srebrenica, de staf van de VN-troepen en de Amerikaanse president Clinton hebben bijgedragen? Worden straks de val van Afghanistan en de moordpartijen door IS hier ook herdacht? Of de doden in Kroatië, Kosovo en Oekraïne? Want indien Nederland – volgens premier Kok – medeschuldig was, waarom zijn er dan geen politici of generaals vervolgd? Intussen twijfelen onderzoekers aan de aantallen en komen soms uit op de helft, waarbij de overigen door gevechtshandelingen, ontbering of andere oorzaken om het leven zijn gekomen. Krijgsgevangenen, namen van mensen die gevlucht zijn of al eerder niet meer in leven waren, maar nog wel op kieslijsten stonden, gesneuvelde moslimsoldaten en vrouwen die zelfmoord pleegden – zoals helaas in elke oorlog – zouden op de namenlijsten kunnen voorkomen. Ook de massagraven van de ruim 8000 doden zijn tot dusver niet gevonden, maar het gaat hierbij niet om de aantallen of de fouten in het NIOD-rapport. Want iedere dode was iemands dierbare en iedere vluchteling heeft reden tot verdriet; ook 30 jaar later. Maar Nederland heeft geen collectieve schuld aan het drama en alle feiten zijn nog steeds niet bekend; en juist dit laatste is wél een gegronde reden tot overdenking van de gebeurtenissen. Het excuus van de minister van BuZa Veldkamp is daarom volstrekt ongepast en een ontkenning van het falen van de VN. Overigens, zal de discussie over het werkelijke aantal slachtoffers van Mladic nog enige tijd doorgaan; net als over de gedode burgers in Nederlands Indië door militair geweld en standrechtelijke executies.(Zie Het Srebrenica-dossier van kolonel b.d. Ch. Brantz, destijds onder meer VN-commandant in Tuzla).

Staatspensioen

De AOW werd al eerder beschouwd als een uitkering in plaats van een staatspensioen waarvoor premie moet worden afgedragen. Daardoor kan de AOW voor gedetineerden (tegen het advies van de Raad van State) worden ingehouden – met dank aan Aboutaleb en het parlement– en de AOW voor nieuwkomers, zelfs indien ze hier nooit hebben gewerkt, opgehoogd. Het voorstel om de AOW-uitbetaling voor bepaalde gepensioneerden te stoppen, levert echter niet zoveel op als gedacht. Alle berekeningen van ABP-pensioenen zijn namelijk gebaseerd op de AOW-component. Zodra die verdwijnt of wordt gereduceerd moet de Staat het ontbrekende bedrag compenseren. Minder dom, maar ook minder lucratief, is het laten doorbetalen van de AOW-premie – zoals bij elke ‘verzekering’ – maar dan vervalt het inhoudingsrecht op grond van de kwalificatie ‘uitkering’.

Syrië

Zoals vaker in burgeroorlogen is de terreur van Assad vervangen door die van IS. In Afghanistan is daar onvoldoende rekening mee gehouden, waardoor de gegevens van Afghanen die voor de Britten hebben gewerkt, naar verluidt, in handen van de Taliban zijn gekomen. Hoe kon dit gebeuren, wetend dat terreur vanuit een dictatuur ook mensen kan treffen, die naar het buitenland zijn gevlucht? Daarom doen de Druzen er verstandig aan niet op de woorden van de Syrische president te vertrouwen, maar de namen van hun strijders goed af te schermen.

Worst Bank Scenario

Citaat: Bij het bepalen van het kredietrisico van de klant [bij het zoveel mogelijk kunnen lenen], kneep men een oogje dicht hoezeer de klant in staat was de lening op een verantwoorde manier af te betalen.

Het zoveel mogelijk verstrekken van leningen [om de winsten te maximaliseren] had nog een andere keerzijde: de bankbalansen barstten uit hun voegen. Dit betekende dat banken tegenover deze leningen steeds meer kapitaal moesten aanhouden. Zoals we eerder hebben aangegeven hebben banken hier een hekel aan, omdat ze met dit ‘dode’ kapitaal geen activiteiten kunnen ontplooien ter bevordering van de winst. Dit ondanks de toch al zeer lage kapitaalbuffer die de banken van de toezichthouder hoefden aan te houden. Deze buffer werd gaandeweg steeds lager: Aan het begin van de eeuw bedroeg die nog 3 procent. Dus voor elke € 100 uitstaande lening, aangetrokken op de geldmarkt en direct opeisbaar, hoefde de bank slechts € 3 in kas te houden. Dit wordt ook wel het fractioneel bankieren genoemd.

Bovendien scheppen banken voortdurend nieuw geld. Of beter gezegd; banken scheppen permanent nieuwe schulden. Dit komt doordat banken bij het verstrekken van een lening een geldtegoed creëren dat de kredietnemer [klant] kan gebruiken om iets te financieren. […] Hetzelfde principe is van toepassing voor het geld dat je zelf op een bankrekening hebt staan. Het geld wordt direct opgeslorpt door het banksysteem en de bank heeft op dat moment een schuld aan jou. [Indien de bank echter jouw geld gebruikt voor de buffer, kan er een 33-voudige vordering op (nieuwe) kredietnemers worden ‘gedekt’.] Door steeds nieuwe leningen ontstaan op deze manier [ook] meer schulden bij verschillende banken [en spaarders]. Bovendien wordt een deel van deze schulden van banken naar het buitenland verschoven. Tegelijk groeit de schuldenberg in de samenleving en puilen de bankbalansen uit hun voegen, vanwege almaar toenemende leningen. [wordt vervolgd]