‘Bek houden’ (vervolg)

In een jarenlange reeks van ‘faux pas’ van het koninklijk huis – ministeriële verantwoordelijkheid of niet – is het imago van de Oranje clan er niet beter op geworden sinds ons nationale boegbeeld Wilhelmina niet wist hoe snel zij, volledig gepakt en gezakt, haar biezen moest pakken ‘om op veilige afstand voor ons verder te strijden…’  Wat een gotspe was dat toch.

Joop was te slap om de brutale parasiet Bernhard keihard aan te pakken en Beatrix te benepen om haar zeiljacht zelf te onderhouden. Willem Alexander heeft meermaals trekjes van diezelfde aanmatiging getoond met zijn onroerend goed avonturen in Mozambique (of was het Angola?), in Griekenland waar de belastingbetaler al jaren geleden opdraaide voor een tuinhek van € 800.000 rond zijn optrekje aldaar, met zijn schaamteloze gedram inzake de aankoop van een Boeing 737 BizJet van ruim € 90 Miljoen zodat hij wat makkelijker uit de voeten kan met zijn 5 of 6 jaarlijkse vakanties, tot en met Patagonië toe. In het Engels heet dit ‘a sense of entitlement’, wat zich moeizaam laat vertalen, maar het is wèl ‘foute zaak’. Dat deze week hem geen ‘welverdiende vakantie’ gegund was in Griekenland, typeert – in diezelfde context – zijn grote gebrek aan maatschappelijke antennes, maar hij is nu eenmaal een telg uit een over het paard getilde clan.

Wie ook een fataal gebrek aan maatschappelijke antennes vertoont is onze premier ‘houd je bek’ Rutte, die in zijn aanmatiging met twee maten meet, één voor ‘ons soort mensen’ – net als Grapperhaus – en één voor het plebs, dat zich nu eenmaal dient te gedragen. Vervelend voor premier Rutte, die zich bij tijd en wijle kennelijk ‘boven de rest’ verheven voelt, is dat hij daarom vergat dat zijn formele ministeriële verantwoordelijkheid een addertje onder het gras kon betekenen.

Omdat onze premier nooit ongelijk kan bekennen (een aangeboren defect) draait hij zich in bochten met: ‘Ik heb te laat beseft, zeker na de persconferentie van dinsdagavond 13 oktober jl., dat de voorgenomen vakantie, die paste binnen de voorschriften, niet langer te rijmen was met de oplopende besmettingen en de aangescherpte maatregelen. Dit had mij eerder aanleiding moeten geven tot heroverweging van de voorgenomen vakantie.’  Het opvallende is dat noch u noch ik ook maar iets horen dat lijkt op ‘sorry’ of ‘ik was fout’, maar wij krijgen langzamerhand wèl het beeld door de strot gewurgd dat hier sprake is van een unieke ‘ministeriële onfeilbaarheid’. 

Hij zal altijd blijven proberen om onder zijn verantwoordelijkheid uit te komen met zijn gedraai, maar dat noch Hugo noch de RIVM bekend waren met het onderonsje van Rutte met Willem Alexander en diens resulterende afwezigheid,  geeft wel aan hoezeer onze premier zich als een onfeilbaar, dus onverantwoordelijk pausje gedraagt. Met een correcte opvatting van ministeriële verantwoordelijkheid heeft dit niets te maken, laat staan dat wij een sterke leider te zien krijgen die recht door zee is en niet aarzelt om zijn blunder te bekennen en daarvoor verantwoording te nemen in plaats van zich als een slappe draaikont te gedragen. Pas op, zolang u maar ‘uw bek houdt’ gaat hij vrolijk verder met zijn farce…


Abonneer
Laat het weten als er
2 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Joost Visser
1 maand geleden

Heer Dunki, U kunt foeteren wat u wilt, het ignorante volk kiest volgend jaar Rutte IV. Er is helaas geen eminente socioloog meer als Fortuyn om te duiden wat er gebeurt. Het volk is behept en lieden als U en ik moeten dit lijdzaam ondergaan.

henk
1 maand geleden
Antwoord aan  Joost Visser

Het volk is niet meer in staat zelf na te denken. Dit komt door jaren van indoctrinatie .Iets dat op de lagere school al begonnen is. Gevolgd door propaganda op tv.
Men is dus ook niet in staat het grote verband te zien .
Maar facisme wordt altijd voorafgegaan door politieke correctheid .
Het begint met een mondkapje en eindigt in het heropvoedingskamp.
Eerst verlies je je land, dan verlies je je vrijheid, daarna alles wat je bezit.
En uiteindelijk verlies je het leven.
En zij, de anders denkenden, die nu met een spandoek gaan protesteren worden in elkaar gemept door het gewelds monopoly van de staat.
Verkiezingen komen er niet meer. En staatslieden zijn er ook niet meer.
Maar toch is er nog hoop op iets beters.