Prikbord nr 997

Waar de Tweede Kamer bij voorkeur de balans opmaakt van de zittende regering, zou aan het eind van dit bewogen jaar een overzicht van de eigen ‘prestaties’ niet misstaan.

Wat heeft de Kamer gedaan om dit land bestuurbaarder, veiliger en welvarender te maken alsmede de eigen cultuur en het gebrek aan integriteit en fatsoen aan te pakken? Misschien toch maar een paar goede voornemens maken en vooral luisteren naar oplossingen die zijn gebaseerd op gezond verstand in plaats van partijbelang!

Criminaliteit

Naar verluidt zijn onze gevangenissen overvol door de bestrijding van drugsbendes; dit is echter geen reden om daarmee te stoppen. Wie dat overweegt dient zich te realiseren dat ook drugs dodelijke (verkeers-) slachtoffers eisen of levenslange verslaafdheid of geldstromen die weer voor andere misdrijven worden aangewend. Wie het gebruik van wapens onbestraft wil laten – zoals reeds het geval is met oplichting, gewelddadige demonstranten, bankfraude en foute asielzoekers – zal zich rekenschap (moeten) geven van de gevolgen. Dit geldt ook voor drugs.

HSL

Wie er verantwoordelijk zijn voor de nieuwe, dure problemen met de HogeSnelheidsLijn zal wel worden weggelakt als Follow the Money een beroep doet op de WOO. Welke ‘verbeteringen’ deze wet ten opzichte van de WOB met zich brengt is dan ook een raadsel; met name omdat weglakken nog steeds gewoon wordt gevonden. Daarmee is de ‘openheid’ kennelijk geen zaak van het (lands)bestuur, maar van de rechter geworden, terwijl het parlement de mond vol heeft over rechtstatelijkheid en transparantie. Nog meer werk aan de winkel voor het nieuwe kabinet en de Algemene Rekenkamer om te voorkomen dat dit land wordt geregeerd door de ministeries van Justitie en Financiën met hele grote kelders waarin alle schandalen (kunnen) verdwijnen.

Kerstmis

Bij het dramatische Kerstverhaal over een kind dat geboren werd om voor het welzijn van anderen te sterven, wordt vaak vergeten dat volgens diezelfde Bijbel jongetjes onder 2 jaar werden vermoord vanwege datzelfde kind. Daarom zou deze Kerst eigenlijk in het teken moeten staan van alle mensen die dit jaar werden vermoord door machtsbeluste of terroristische monsters. Of die net als de gesneuvelde Oekraïense en Israëlische soldaten geen familiefeest vieren, omdat ze ‘hun leven gaven voor de bevrijding van anderen’. Ook de onschuldige burgers en vooral kinderen – niet alleen in oorlogsgebieden en dictaturen – die werden gedood door wapens, haters (femicide, eerwraak) en psychopathische beesten zullen ‘vrede op aarde’ niet meer beleven. Laat hun offers een waarschuwing zijn tegen politici, misleide moslims en activisten die in hun eigen werkelijkheid (willen) leven en uitsluitend hun eigen ‘sprookjes’ geloven.

Poetin

Er zijn nog steeds mensen die menen dat Poetin een gegrond excuus had om de Krim te bezetten, Oekraïne binnen te vallen, oorlogsmisdaden te doen plegen, een (mislukte) aanval tegen Kiev in te zetten, te dreigen met kernwapens en iedere wapenstilstandsovereenkomst te blokkeren met hulp van zijn ‘vriendje’ Trump. Medeplichtigheid zal in de internationale rechtsorde wellicht niet van toepassing zijn voor een VS-president (zie de Clinton-rol in Bosnië), maar de Russische dreiging met kernwapens had tenminste aanleiding moeten zijn om Rusland uit de Veiligheidsraad te zetten.

Intussen hebben de ‘dreiging’ van de (machteloze) NAVO en de zgn. sancties door de EU, in de ogen van gemanipuleerde mensen kennelijk, een wenselijke uitkomt: vernietiging van de infrastructuur van Oekraïne en bezetting van (een belangrijk deel van) het land. Wat dit verandert aan de vermeend ‘kwetsbare’ strategische situatie van Rusland – anders dan de toetreding van Finland en Zweden tot de NAVO plus Poetins nieuwe bondgenoten China en Noord-Korea – blijft een raadsel. Wit-Rusland heeft dit eerder begrepen dan Poetin, tenzij deze toch andere redenen heeft om Oekraïne te bezetten en zo een grens met het sterke Polen te verkrijgen. Nu de EU nog, waarvan corrupte (communistische) dictaturen gewoon lid kunnen worden en blijven; terwijl een zwak land als België financiële steun aan Oekraïne blokkeert, omdat de intimidatie door Poetin daar werkt.

Tactische fout

Nu Poetin niet meer beducht is voor de inzet van NAVO-troepen op Oekraïens grondgebied, heeft de EU een volgende tactische fout gemaakt. Poetin weet nu dat hij de Europese landen uit elkaar kan spelen met financiële en economische dreigementen. Dit betekent dat ook de sancties binnenkort niets meer voorstellen, voor zover dit nu al niet het geval is.

Worst Bank Scenario 

(mr. Hester Bais)

Kort daarna werd in februari 2014 het AFM-rapport Aanbevelingen Rentederivatendienstverlening gepubliceerd. Ik was inderdaad allesbehalve blij met dit rapport. Het onderzoek mondde niet uit in bevindingen en conclusies. Integendeel, de AFM ging volledig voorbij aan de bestaande problematiek en kwam uitsluitend met aanbevelingen voor de toekomst. De grote vragen bleven onbeantwoord, zoals: schendt de bank haar zorgplicht door het verzwijgen van de risico’s van swaps? En nog belangijker: is een renteswap in wezen een geschikt product voor de doelgroep mkb en semipublieke instellingen?

In maart 2014 kwam ik in contact met Maartje van der Beek, advocaat bij Hekkelman Advocaten (tegenwoordig Stellicher) in Arnhem. Wij traden beiden op voor onze gezamenlijke klant Theo van der Veer die door ING op meedogenloze wijze een persoonlijk faillissement was ingetrokken [en hij niet de enige]. Ik was door haar collega Pim Plattel een jaar eerder ingeschakeld om hen te ondersteunen bij het rentederivatenvraagstuk. Als gevolg van een zogenaamde overhedge – de hoofdsom van de renteswap is hoger dan die van de geldlening waardoor een klant rente betaalt zonder dat daar financiering tegenover staat – had Van der Veer ruim € 200.000 te veel aan rente betaald en wilde compensatie van ING.

Begin 2013 werd duidelijk dat ook in deze zaak schikken [met de bank] geen optie was, waardoor wij alvast begonnen met het opstellen van een dagvaarding. […] Van der Veer vroeg bij de ING oude afschriften op uit het inmiddels gesloten OTCR-systeem. Dit bleek niet mogelijk. Volgens de ING-medewerker had niemand meer toegang tot dit systeem en ook niet tot de data uit dit systeem. Een senior-jurist van ING stuurde per ongeluk een antwoordmail aan Van der Veer – die niet voor Van der Veer was bedoeld, maar voor de ING-collega- met het vriendelijke doch dringende verzoek hem in het dossier Van der Veer niet meer in de cc [-verzending] van e-mails op te nemen. ‘Zeker niet in dit dossier’, zo benadrukte de betreffende jurist.

Niet lang daarna beëindigde ING rücksichtslos alle krediet-overeenkomsten en legde tientallen beslagen bij Van der Veer, zowel zakelijk als privé. Daarnaast blokkeerde ING alle zakelijke – en privérekeningen van Van der Veer, legde beslag op een lening van hem aan zijn dochter en liet zelfs de lease-auto’s afvoeren door de deurwaarder.

Het was een komen en gaan van deurwaarders en Van der Veer en zijn gezin konden financieel gene kant meer op. Zelfs op eventuele vorderingen van hem op de stichting Beheer derdengelden van de advocaten werd een pandrecht gevestigd door de bank. Als klap op de vuurpijl veilde de ING de (gepretendeerde) schadeclaims van Van der Veer op ING, inmiddels opgelopen tot enkele miljoenen euro’s, op een openbare veiling – die ik samen met Van der Veer bezocht – aan een dochtermaatschappij voor slechts € 500. De advocaat van ING trad bij deze koop op namens ING én de dochtermaatschappij en rekende grijnzend de € 500 cash af bij de deurwaarder die de veilig voor ING had uitgevoerd. Het ging ING [en de deurwaarder] bij die ‘veiling’ dus niet om het verkrijgen van een zo hoog mogelijke opbrengst waarvoor een veilig is bedoeld, maar om Van der Veer zijn recht op een (eerlijk) proces [met gespecialiseerde advocaten] te ontnemen.

Omdat Van der Veer geen kant meer op kon, heeft hij in de avond van 13 maart 2014 een noodkreet gestuurd naar zowel de AFM als naar de raad van bestuur en de raad van commissarissen van ING. Niemand reageerde en Van der Veer zag geen andere uitweg dan de volgende dag zelf faillissement aan te vragen, zodat een curator op het toneel zou verschijnen en de terreur van ING zou stoppen.

N.B: Voor geïnteresseerden: platform voor onderzoeksjournalistiek Follow the Money heeft aan deze zaak twee artikelen gewijd (‘Een meedogenloze afrekening van ING’ en ‘Zo tovert ING schadeclaim van 120.000 euro weg’; beide van 26 mei 2014 en beide te vinden in de dossiers ‘Derivaten in het MKB’ en ‘Bijzonder Beheer’).