Lulkoek

Op het platteland rouleren flink wat spreekwoorden en gezegdes die zich lastig laten vertalen naar het formeel-Nederlands. Een uitzondering is het woord ‘lulkoek’. Dat woord past prima bij de kritiek die premier Jetten op de boeren had die demonstratief op de snelweg reden met tractoren.

Het woord ‘lulkoek’ heeft, ondanks hoe het nu klinkt, oorspronkelijk waarschijnlijk niets te maken met het mannelijk lichaamsdeel waar de belangstelling van de premier primair op gericht lijkt te zijn. Het eerste deel – lullen – komt van het oude werkwoord ‘lullen’, wat wiegen, murmelen of eentonig zingen betekende (denk aan een slaapliedje of lullaby). Later verschoof dit naar ‘onbeduidend praten’. De toevoeging koek werd vroeger vaak gebruikt om een samenhangende massa van iets negatiefs aan te duiden (zoals kattenkoek of onzinbrij). Samen vormt het dus letterlijk: een bijeen gebakken brij van onzinpraat.

XR

Volgens de premier leveren demonstraties op snelwegen onaanvaardbare risico’s op voor andere weggebruikers. “Het is onacceptabel en onbegrijpelijk dat je op de snelweg demonstreert omdat het leidt tot zeer gevaarlijke situaties”. De aanleiding voor de kritiek van de premier vormde een zwaar ongeluk op de A59 bij Oss, waarbij vrijdagochtend twee mensen om het leven kwamen. Een dergelijk tragisch ongeluk had al veel eerder plaats kunnen vinden omdat de anarchistische achterbannen van b.v. PRO en de PvdD onder de titel ‘Extinction Rebellion’ (XR) vrijwel iedere week een snelweg bezetten.

De directe aanleiding voor de inmiddels beruchte stikstofcrisis, was de historische uitspraak van de Raad van State op 29 mei 2019, waarbij het toenmalige stikstofbeleid (het PAS) ongeldig werd verklaard. De extreem strenge stikstofeisen in Nederland zijn het gevolg van een combinatie van krankzinnige Europese natuurwetgeving, een buitengewoon merkwaardige juridische constructie en een extreem hoge vee- en bevolkingsdichtheid. Met een lagere bevolkingsdichtheid (v.b: sluit de grenzen en stuur zoveel mogelijk – vooral uitkeringstrekkende – allochtonen terug naar het land van herkomst of elders) neemt de overbevolking af, is er minder vee nodig en is nieuwbouw overbodig. Probleem: opgelost.

PAS-norm

Om te voorkomen dat de economie op slot ging, bedacht de overheid het Programma Aanpak Stikstof (PAS). Dit systeem gaf vergunningen voor nieuwe stallen, wegen of bouwprojecten op basis van beloofde toekomstige technologische innovaties en natuurmaatregelen. De rechterlijke streep (2019): Milieuorganisaties zoals Mobilisation for the Environment (MOB) vochten dit beleid aan. Het Europese Hof van Justitie en vervolgens de Nederlandse Raad van State oordeelden dat dit in strijd was met de Europese wet. Toestemming mag pas worden gegeven als vooraf 100% vaststaat dat de natuur er niet door verslechtert. Vanwege het oordeel van ‘deskundigen’ dat de Nederlandse natuur al zwaar overbelast zou zijn door decennia van te hoge uitstoot, werd de wettelijke grenswaarde voor nieuwe stikstofdepositie ambtelijk vastgesteld op 0,005 mol per hectare per jaar. Dit is een nagenoeg verwaarloosbare hoeveelheid (een fractie van een gram), waardoor vrijwel elk nieuw bouw- of infraproject direct een vergunningplicht heeft.

Afgrond

Kortom: Nederland cijferde zichzelf regelrecht de afgrond in, maar voor de elite die het geïmporteerde plebs in de Randstad wilden ontvluchten voor een stulpje in het groen openden zich briljante perspectieven. En nog voordelig ook.

Hoewel alle EU-landen zich aan dezelfde Europese richtlijnen moeten houden, is de Nederlandse juridische uitwerking uniek en verreweg de strengste ter wereld. Er is in feite geen enkel land dat een vergelijkbaar strenge drempelwaarde hanteert. In Denemarken bijvoorbeeld, geldt een uitstootwaarde van 35 mol, terwijl zij net als Nederland een zeer intensieve veehouderij hebben. De Denen echter, geven de voorkeur aan algemene bronmaatregelen en monitoring, in plaats van ‘modellen’ en ‘berekende waarden’ zoals dat met het AERIUS-model gebeurt. Het Nederlandse stikstofbeleid kortom, is een beleid wat ons land door de kartelpartijen door de strot wordt gedrukt, op grond van een buitengewoon duistere agenda. Daarom protesteren de boeren en ze hebben het grootste gelijk. Moreel deugt het beleid van geen kant.

Daarmee ontstaat voor alle Nederlanders, boer of geen boer, ondernemer of geen ondernemer, een enorme juridische ongelijkheid met de rest van Europa. Alle EU-landen moeten zich aan dezelfde Europese richtlijnen houden, maar de specifieke Nederlandse juridische uitwerking zorgt voor die ongelijkheid.

Mij dunkt dat het voldoende moet zijn om onze premier en zijn vrienden een kopie van het ‘Plakkaat van Verlatinghe’ te sturen, met het vriendelijke verzoek om het maandagmorgen nog maar eens aan de andere kant van de wereld te proberen, maar hier nooit weer.

Het is wel mooi geweest nu.