Tot 1967 kon een toerist in Nederland werk zoeken en daarna een verblijfsvergunning aanvragen. Onder politieke druk – met name vanuit de PvdA – veranderde dat beleid fundamenteel. Gastarbeiders kregen versneld recht op gezinshereniging.
In 1973 stopte de officiële werving. Maar de migratie stopte niet.
Integendeel. Via gezinshereniging, generaal-pardonregelingen en juridische verruiming bleef de instroom doorgroeien.
.
Opvallend

Vakbonden en het ministerie van Justitie waarschuwden destijds al voor integratieproblemen. Niet uit xenofobie, maar uit zorg voor:
– arbeidsvoorwaarden
– sociale stabiliteit
– samenhang
Ook de commissie-Muntendam waarschuwde voor de invloed van arbeidsmigratie op wat toen al “brede welvaart” werd genoemd: natuur, landschap, milieu, leefruimte.
Er moest gestreefd worden naar een min of meer constante bevolkingsomvang. Immigratie mocht geen noemenswaardig effect hebben op de demografische ontwikkeling.
De politiek wist het. En deed het toch.
De vakbonden: van arbeidersmacht naar systeempartner
Tot ver in de jaren ’70 was de vakbondscontributie inkomensafhankelijk. Wie meer verdiende, betaalde meer. Vakbonden stonden in dienst van de arbeider — van de eigen mensen.
Onder bestuurders als Wim Kok en Andries van der Louw veranderde dat geleidelijk. De vakbeweging raakte vervlochten met de overheid.
Van tegenmacht werd men medebestuurder; van barricade naar overlegtafel.
Vandaag functioneren ze in feite als onderdeel van de politieke status quo — vergelijkbaar met werkgeversorganisaties als VNO-NCW. Niet langer fundamentele tegenspraak, maar systeembehoud.
Het rapport “Gematigde Groei”: geschiedenis herhaalt zich
In 2024 verscheen opnieuw een rapport met dezelfde kernboodschap als vijftig jaar geleden: de bevolking groeit te hard door immigratie.
Er moeten “bandbreedtes” komen. Immigratie moet beheersbaar worden.
Maar we zijn inmiddels twee jaar en twee kabinetten verder. En structurele beperking blijft uit.
Wat verandert er dan wél?
De definitie van “brede welvaart”
Waar het begrip “brede welvaart” vroeger nadrukkelijk ook ging over ruimte, draagkracht en leefomgeving, is het gaandeweg verschoven naar een optelsom van welzijnsindicatoren en klimaatdoelen.
De zorgen over ruimte zijn niet verdwenen. De definitie is veranderd. En wie de definitie verandert, verandert het debat.
George Orwell waarschuwde daar al voor. In Politics and the English Language beschreef hij hoe taal kan worden gebruikt om politieke keuzes te verhullen. En in 1984 werd het nog scherper: wie de woorden beheerst, beheerst de werkelijkheid. Niet door feiten te ontkennen, maar door ze anders te benoemen.
Zo wordt bevolkingsdruk een “arbeidsmarktvraagstuk”. Ruimtelijke schaarste een “transitie-uitdaging”. Massamigratie een “economische noodzaak”.
Het probleem verdwijnt niet. Het krijgt een andere naam. En zodra de naam verandert, verschuift ook de verantwoordelijkheid.
De wisseling van gezichten, niet van koers
De worsteling rond klimaat- en energiebeleid laat zien hoe consistent de bestuurlijke lijn is — ongeacht wie er op de stoel zit.
Onder Rob Jetten werden miljarden uitgegeven aan klimaatmaatregelen met een verwaarloosbare mondiale temperatuureffecten. Vervolgens werd onder Sophie Hermans opnieuw circa € 200 miljard uitgetrokken voor de verzwaring van het elektriciteitsnet.
Hermans is inmiddels voorgedragen als minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. En weet u wie het rapport “Gematigde Groei” in ontvangst nam? Haar voorganger als minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport: Hugo de Jonge.
Portefeuilles wisselen; beleidskoers niet.
Of het nu gaat om migratie, demografie, klimaat of ruimtelijke ordening — de onderliggende richting blijft dezelfde: verdere integratie, verdere openheid, verdere systeemverandering.
Niet kennis van het dossier lijkt doorslaggevend, maar loyaliteit aan de bestuurlijke lijn. Dat is geen persoonlijke aanval. Dat is een constatering.
Want wanneer commissies en planbureaus structureel waarschuwen voor demografische druk, maar het beleid ongewijzigd blijft, dan gaat het niet langer om expertise. Dan gaat het om de agenda.
Conclusie
Wat hier zichtbaar wordt, is geen incident. Het is een bestuurlijk patroon.
- Commissies waarschuwen.
- Rapporten analyseren.
- Planbureaus signaleren.
Maar politieke keuzes volgen een andere logica. De nationale gemeenschap moet openstaan voor de wereld — ongeacht draagvlak, samenhang of bestaanszekerheid. Massamigratie is daarmee geen toevallig gevolg van conflicten of armoede, maar het resultaat van een ideologische koers waarin nationale begrenzing ondergeschikt is gemaakt aan mondiale ambities. En ja — onkunde speelt een rol. Maar het structureel negeren van eigen adviezen is geen ongeluk.
Dat is een keuze.


Migratie is de uitvoering van het Coudenhove-Kalgerie plan – Praktischer Idealismus, een van de handboeken voor de hedendaagse Europese elite.Angela Merkel kreeg de Coudenhove-Kalgeri prijs voor haar massale import van gelukzoekers: Er zal een nieuw ras worden gekweekt dat een mengsel zal vormen van allerlei verschillende rassen waardoor ook een soort uniforme persoonlijkheid zal ontstaan. Het volgzame type dat graag en overal orders opvolgt zonder lastige vragen te stellen. Eerste gehoorzaam test de Covid19-hoax. 2e klimaatcrisis-hoax 3e kriegstüchtig 4e islamisering/sharia . . . daarna de afgrond
Nooit opgeven. Niets doen is geen optie.Nou, daar mag men aan twijfelen.
Want als we niets doen, dan stort onze gehele welvaartsstaat binnen 5 jaar volledig in elkaar.
Daar zijn twee redenen voor aan te wijzen :
Wie de oplossing voor deze problemen weet, mag het zeggen.
Uit mijn ARCHIEF……. Een uitstekend artikel van de heer Dunki .
Oprichting Europese Unie.
Door Mr Ronald Dunki • 16 mei 2020 website: sta-pal.nl
.
Deze maand is het zeventig jaar geleden dat het geesteskind van Jean Monnet, de EGKS, door de Franse minister van Buitenlandse zaken Robert Schuman ten doop werd gehouden, in het geloof dat een nieuw economisch èn politiek raamwerk nodig was om herhaling der eeuwige Frans Duitse conflicten te voorkomen. Wat toen al speelde bij insiders was de creatie van een ‘verenigde staten van Europa’. Het animerende idee was, niet geheel toevallig, wel eens bij de Fransen opgekomen dat hen daarin de sleutelrol zou toekomen die hen van nature toekwam als God’s geschenk aan het universum.
West Duitsland, de Benelux, Italie en Frankrijk tekenden op de stippellijn voor de totstandkoming van de EGKS, met de bedoeling daarmee de grondslag voor de EEG (1958) te vormen en zo evolueerden wij van kolen en staal, via de EEG, naar de EU met als extra dimensie ten opzichte van die EEG de illusoire politieke éénwording. Die botste al gauw met de harde realiteit van 22 landen met totaal verschillende culturen, talen, economieën en eventuele religies, resulterend in de gepolitiseerde miskraam die wij nu in Brussel dagelijks mogen aanschouwen.
De door Parijs zo vurig gewenste Franse politieke Europese dominantie werd achterhaald door het snelle ‘Wirtschaftswunder’ der ‘Ostnachbarn’, dat Frankrijk al gauw deed realiseren dat een leidende positie meer vergt dan alleen maar een grote mond. Maar tegelijkertijd begon het dominante, sociaal democratisch karakter van West Europa steeds meer extreem linkse karaktertrekken te vertonen.
In Brussel begonnen die gevaarlijke proporties aan te nemen met de gestage linkse infiltratie van de ongekozen ambtelijke top die steeds meer last kreeg van sterallures. Met name de 11 landen die vele tientallen jaren onder de hiel van Moskou geknecht waren maakten duidelijk dat zij geen behoefte hadden om hun hard verworven autonomie en vrijheid aan hegemonistische fratsen van een permanent dronken Europese Commissie President Juncker of diens keffertje Timmermans op te offeren.
Dit duo heeft naarstig geprobeerd om recht te praten wat krom is, daarbij nagepraat door politiek correcte papegaaien in Den Haag, met verhalen over ‘liberale waarden’ en een ‘vriendelijke versie’ van het kapitalisme, terwijl vanaf dag één de EU ten dode opgeschreven was. Slechts met hoogst onscrupuleus kunst en vliegwerk werd de levensgevaarlijke Euro overeind gehouden en werden de zwakke broeders in de zuidelijke regionen aan het noordelijke financiële infuus gehangen.
De EU is het spoor bijster en de corona epidemie is niet alleen een economische maar ook een politieke en constitutionele crisis geworden. Van de 27 lidstaten is de meerderheid slechts lid omdat de EU als een Luilekkerland werd gezien, een vrijbrief om aan de west Europese tiet te gaan hangen zonder dat daar ook maar enige verplichtingen aan verbonden waren. Dat breekt de EU op omdat die nu zèlf hard toe is aan een drastische hervorming, maar dat is een onmogelijkheid omdat bijkans iedereen andere belangen heeft.
Terwijl de USA het expansionisme van China probeert in te dammen door de communisten daar te raken waar het pijn doet, in de zware teruggang van het BNP, na zich tientallen jaren gelaafd te mogen hebben aan gesubsidieerde exporten naar de USA gepaard met brutaal wangedrag. De invasie van Tibet, de dagelijkse dreiging naar Taiwan, de concentratiekampen voor Christenen en Oeigoeren, de diefstal van intellectuele eigendom, de intimidatie van de WHO in december toen Taiwan als eerste de corona uitbraak signaleerde, de manipulatie van de WHO om ieder onderzoek naar de herkomst van covid-19 te dwarsbomen, noem het maar op…
Niet alleen Trump, maar de wereld wordt het zat om zo gekoeioneerd te worden door deze brutale fascisten die tientallen jaren hebben geprofiteerd van het globalisme van het westen, met name ook van de naïeve EU leden. Nu de USA en China in een handelsconflict tegenover elkaar staan kan Brussel zelfs nog steeds geen strategie maken om de EU goed door die botsing heen te leiden, laat staan daar zelf sterker uit te komen. Wat wil je met de collectie kneuzen die momenteel in Brussel hun delusies van de ‘verenigde staten van Europa’ zelf de grond inboren in hun ideologische verblinding?
Zoals een staatshoofd de eed aflegt om op te komen voor zijn land en zijn volk, weet de EU niet eens hoe zij de Unie door een gevaarlijke wereld moeten loodsen; op ieder sleutelpositie zit een amateur!
Net als in 2008 wordt de EU door de corona epidemie nog verder verscheurd, zoals de ‘single market’ die door miljoenen regeltjes en subsidies wordt beheerst, maar plots worden die met voeten getreden omdat alle leden hun eigen belangen gaan beschermen… Gezamenlijk belang? Gekke Henkie!
Er is rond € 2 triljoen (twaalf nullen) aan subsidies in de economie geïnjecteerd, waarvan de helft door Duitsland in eigen land dat, net als Nederland, het verdomt de Mediterrane klaplopers overeind te houden. Dat betekent dat, ondanks de wijd openstaande geldkraan van de ECB ten gunste van die zuidelijke landen, het bedrijfsleven in dat deel van de EU onderuit gaat, hetgeen de economische imbalans tussen noord en zuid nogmaals zal doen toenemen. Om maar niet te spreken van oost Europa, dat al helemaal geen cent heeft om te interveniëren ten gunste van de eigen economie.
Deze ontwikkeling benadrukt dat er geen politieke, noch een economische EU is, dus de hele peperdure collectie parasieten in Brussel kan naar huis, liefst vandaag nog…
En dan mijn favoriete Euro, die in landen die eigenlijk economisch te zwak zijn om in die ‘single currency’ mee te doen, onbetaalbare schuldenlasten gaat vormen. Italië zat al in de misère voor covid 19 met een staatsschuld van € 2,4 triljoen (135% van het BNP), maar de sterke man Salvini ziet hoe fnuikend dit is voor zijn land en gilt moord en brand over het gebrek aan Europese solidariteit.
Enfin, wij kennen het lied en het refrein, maar als Salvini binnenkort de macht overneemt gaat hij de EU de schuld geven – van alles wat hij kan bedenken – en dat zal Brussel nog meer aan het wankelen brengen na de Brexit, die nu in oorverdovende stilte vordert.
En dan de gammele EU wetgeving die van geen kanten deugt maar waar het linkse Europese Hof in Luxemburg zich krampachtig achter zet, nu weer in een conflict met het Duitse Constitutionele Hof dat de vloer aanveegde met de cowboypraktijken van de ECB om de Euro te steunen.
Ook Polen betwist de voorrang van Europees boven nationaal recht, kortom het enige wat de EU nog overeind houdt zijn de afspraken uit Maastricht (1992) die in feite steeds meer gebakken lucht blijken.
De rampzalige migratie hoef ik hier eigenlijk niet eens aan te snijden, want daar hebben alleen nog maar D’66 en GL interesse in, temeer omdat de problemen die criminele en permanent werkeloze moslims veroorzaken onze samenleving met de dag meer en meer ontwrichten.
Als wij de EU al zouden willen redden, dan moet er iemand visie tonen, maar wie gaat ons nog de arm op de rug draaien om klaplopers, inclusief ‘would be’ Keizer Macron I, overeind te houden?
De hervorming van de failliete EU is een illusie sinds de Nederlandse en Franse kiezers de EU grondwet uit het raam gooiden in 2005 en niemand waagt het om opnieuw met die flauwekul aan te komen, zeker Den Haag niet na hun schandelijke gedrag met het afschaffen van het referendum.
Zoals politiek correcte zwevers als Halsema en Jetten niet willen erkennen dat de Islam incompatibel is met de westerse democratie en dat Marokkaanse jongeren vroeger eigenlijk allemaal een enorm pak rammel van hun ouders hadden moeten krijgen om ze eens manieren te leren, zullen zij ook niet erkennen dat de EU uiteenvalt. Want de landen zijn – net zo als mensen – niet ‘allemaal hetzelfde’ en voor een ‘Europa van verschillende snelheden’ is het nu te laat, véél te laat.
Boris Johnson werkt in stilte aan de Brexit en in landen als Frankrijk, Spanje, Italië, Hongarije, Polen en Griekenland is de anti-EU stemming om te snijden.
Alleen Nederlanders en Duitsers lijken nog te geloven in de fantastische sprookjes van tante Angela Grimm en oom Mark ‘dat de EU ons zo ontzettend veel goeds heeft gebracht’. Integendeel, de Euro en de Mediterrane broeders kunnen alleen nog maar overleven met ons zuurverdiende geld en daarvoor kennen wij de mooie uitdrukking: ‘Gekke Henkie’!
17 mei 2020.
En zo heb de politiek een puinhoop van Nederland gemaakt !!
Het eerste abonnement dat ik ooit heb afgesloten, nog als tiener, was op het blaadje van de Boerenpartij. Zo las ik wat Koekoek in de Tweede Kamer zei toen de Kamer het wel een goed idee vond om, wat toen nog heette, gastarbeiders naar Nederland te halen. Dat zou voor maximaal 2 jaar mogen.
“Daar moeten we niet aan beginnen”, zei Koekoek. “Na 2 jaar zeggen we ’tja, nu spreken ze de taal een beetje en voelen ze zich hier thuis. Dan kunnen we ze niet meer met goed fatsoen terugsturen’. En daarna zeggen we ‘Het is eigenlijk niet eerlijk dat zij hier het werk doen terwijl hun familie ginds zit'”.
Koekoek werd vierkant uitgelachen door de andere partijen. Hij zag het weer eens helemaal verkeerd…
Nog altijd mijn favoriete politicus aller tijden.
Hans JanMaat en Pim Fortuin waarschuwden ons ook. Beiden zijn door links gedemoniseerd en aangevallen,Hans overleefde het Pim helaas niet. Nu gaan ze achter Lidewij aan. . . De massa wordt net als toen door de overheid, politiek en MSM voorgelogen en gehersenspoeld.
Jammer maar NL is zo goed als verloren (welvaart, cultuur, normen en waarden), op weg naar een islamitisch 3e wereldland. Landen als de UK (einde vrijheid van meningsuiting, islamisering van de politiek) en Frankrijk (no-go zones) gaan ons voor . . .