Rob neem alsjeblieft de wijk

Hij was een dezer dagen weer in het nieuws met een aantal ongemakkelijke uitspraken over de VS en – gezien het feit dat hij is besmet met het Tump Derangement Syndrome (TDS) –  natuurlijk ook over Trump.

Jammer want hij was een van de stralende lichten tijdens de Bosnië-periode. Dat stralende strategische licht begon al enigszins te verzwakken tijdens de discussie over wel of niet uitzenden van een Nederlands contingent naar Uruzgan.

.

Over de wel-of-niet uitzending van een Nederlands militair contingent naar dat laatste Godvergeten oord hebben we in 2006 op Clingendael nog een discussie gevoerd. In feite niet een echte, noch een uitgebreid discussie want na een twee uur bomen over de randvoorwaarden voor een uitzending waarbij twee opties op tafel lagen – uitzending om de Nederlandse vlag koen te laten wapperen in Afghanistan (uitzending voor een periode van 2-4 jaar) en uitzending om het leven van de doorsnee Afghaan substantieel te verbeteren (tenminste twee militaire generaties of 10 jaar) – kwam hij met de uitspraak dat hij de toenmalige politieke leider van D66 had geadviseerd om een uitzending te steunen. Het Nederlandse contingent is 4 jaar in Uruzgan gebleven en volgens diverse NGO’s heeft die uitzending het leven van de doorsnee Afghaan weliswaar tijdelijk, maar niet wezenlijk verbeterd.  

Hoe ik in een eerdere fase van mijn leven over de kwaliteiten van De Wijk dacht kan in twee artikelen gelezen worden: “Een strategisch licht vervaagt” (18 juni 2018) en “Een strategisch licht is gedoofd” (4 januari 2025). Beide artikelen werden gepubliceerd op de website van Sta-Pal. De Wijk heeft tijdens het nu drie jaar durende gewelddadige conflict op Oekraïense bodem herhaaldelijk bevestigd geen kristallen bol in huis te hebben gehad. Veel van zijn orakel-achtige voorspellingen zijn niet uitgekomen. Bovendien vertoonde hij in de loop van de gewelddadige ontwikkelingen windvaangedrag en veranderde van oorlog naar diplomatie. 

Gisteren – 9 september 2025 – las ik de column “Rob de Wijk , ga lekker onder een palmboompje zitten” van Dieuwertje Kuipers op haar website https://www.dieuwsnieuws.nl  over de uitspraken van De Wijk die blijkbaar bedoeld waren om de verkoop van zijn nieuwste boek een opwaartse stimulus te geven.  De Wijk vindt dat “we” (ik neem aan Brussel en Mons en niet het trio Schoof-Brekelmans-De Wijk) de VS over een paar jaar uit de NAVO moeten “flikkeren”. Als steekhoudend argument komt hij o.m. met het wensdenken dat de Nederlandse Defensie (of bedoelt hij de krijgsmacht?) in de komende jaren gaat groeien van de huidige 36.000 via 100.000 (?) naar 200.000 (!) functieplaatsen. Het bekt lekker en het staat zwart op wit op papier. En papier is geduldig, want cijfers  op papier zijn – inderdaad zoals Kuipers onderstreept – niet bedoeld om te informeren maar om een beeld te schetsen. Dat werd en wordt dagelijks in Irak, Bosnië en Midden-Oosten bevestigd. Kuipers kwalificeerde die uitspraken als the ramblings of a madman en gelijk heeft ze.

Sombere vooruitzichten

Vooraanstaande militaire autoriteiten in bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk en Duitsland schetsen echter een somber beeld van de gevechtskracht van hun nationale krijgsmachten en dat beeld zal in de komende 10 jaar niet echt veel beter worden. Een Europese wapenindustrie? In een Europese samenleving met uiteenlopende nationale wensen, belangen en nationale krijgsmachten voor de bewapening grotendeels afhankelijk zijn van de Amerikaanse wapenindustrie? De blauwdrukken voor de noodzakelijke wapensystemen liggen nog niet eens op de tekentafel, omdat de gevechtseisen nog ter discussie staan. Er zal gelet op het consensus beginsel binnen NAVO en EU nog heel wat water naar de zee moeten stromen voordat lidstaten van NAVO en EU het eens zijn over de aan te passen militaire strategie en de daarvan afgeleide operationele concepten, doctrines, operationele eisen en daarvoor benodigde wapensystemen voor vuurkracht, slagkracht en gevechtskracht. Persoonlijk schat ik dat op twee tot drie militaire generaties voordat we kunnen spreken over de transformatie van aantallen naar gevechtskracht en de daarvoor benodigde logistieke ondersteuning en noodzakelijke koppeling met de (inter) nationale wapenindustrie.

In ongeveer 80+ artikelen op de website Sta-pal staat uitbundig beschreven welke hindernissen geslecht en hinderlagen ontweken moeten worden voordat NAVO-lidstaten een gestandaardiseerde, geloofwaardige en snel inzetbare gevechtskracht op de mat kunnen brengen om regeringsleiders in Kiev, Beijing, Pyonyang en Delhi te kunnen afschrikken. Als dat doel überhaupt al bereikt kan worden.  In het artikel van Diewertje Kuipers staat  verder te lezen waar ‘denkers’ als De Wijk  de plank mis slaan en daardoor de weg volledig zijn kwijtgeraakt.

Dat geldt ook voor huiskamerdenkers, zelfverklaarde Oekraïne- en Ruslandexperts en bloggers die gisteren het bericht geloofden dat de AFU (Oekraïense krijgsmacht) in staat is gebleken om de Russische opmars in de Donbas te vertragen, zelfs in bepaalde regio’s te stoppen. Misschien dat de berichtgeving op de website van Southfront hen met beide voeten op de aarde kan terugbrengen. Of de mensen die nog steeds denken dat de Oekraïne een democratische staat is waar geen corruptie heerst en drugskartels uit Columbia en Mexico niet worden opgeleid in de moderne oorlogvoering om nationale samenlevingen  in Trumps achtertuin in het drugsgareel te dwingen.

.

.

Misschien is het advies van Dieuwertje Kuipers voor die categorie denkers en duiders niet eens zo gek. Maar ja, dat geld dat je uit de kassa’s van de NPO en andere zendgemachtigden krijgt, is natuurlijk niet te versmaden en gratis reclame voor een nieuw boek is ook nooit weg.