Prikbord nr 983

Prof. Ruud Koopmans blijkt een interessant boek te hebben geschreven over de gang van zaken rond asielprocedures. De kennelijke onmacht van de Staat, waardoor te vaak sprake is van een soort ‘loterij’, is niet geruststellend.

In tegendeel, ook de gevluchte Oekraïners beseffen dat misbruik maken van de (tijdelijke) asielprocedure door landgenoten en door Russen die zich voordoen als Oekraïners, kan leiden tot een verder verminderde gastvrijheid die nu al ‘mager’ is. Oekraïners kunnen niet in aanmerking komen voor toelating tot de asielprocedure, terwijl gelukszoekers die hun identiteitsbewijzen weggooien niet zonder meer mogen worden afgewezen. Dit zou snel moeten veranderen, maar in verkiezingstijd lijkt immigratie – met opzet? – een minder belangrijk onderwerp te zijn. Ondanks de gebeurtenissen met Ethiopiërs, Syriërs, Bosniërs etc. en de misstanden in Groot-Brittannië en Frankrijk waardoor de afkeer van immigranten sterk toeneemt.

Afghanistan

Lale Gül begint door te slaan, zowel met haar standpunten in tv-programma’s als met haar voorstel de Afghaanse vrouwen naar West-Europa te halen. Om welke reden? Als discriminatie of religieuze slavernij een asielcriterium zal worden, dan gaat het wellicht om een miljard vrouwen en meisjes wereldwijd. En hoe lang moeten ze dan hier (kunnen) blijven, zonder hun kinderen en ouders? En de meisjes die niet naar school mogen of stemmen of uitgaan; komen die dan ook hierheen? Gewoon een vliegtuig laten landen en roepen ‘instappen’? Ik begrijp best dat mw. Gül vooral doelt op de ongelukkige vrouwen die worden onderdrukt door islamitische terroristen, maar dan moet ze zich realiseren dat luchtfietserij niet helpt. Ook elders worden vrouwen onderdrukt: Noord-Korea, Afrika, China, Turkije, India, etc. en zelfs in de VS. We zijn nog niet in staat het besnijden van meisjes te stoppen en dan gaan we wel – met toestemming van de Taliban? – een nieuwe vluchtelingenroute tot stand brengen en een gigantische groot land ontvolken? Het idee is even dwaas als de gedachte dat Europa Gaza moet gaan opbouwen om straks een vluchtelingengolf te voorkomen.

Frankrijk

Een vergelijking van Nederland met Frankrijk gaat altijd mank. Frankrijk voelt zich geen deel van een geheel (EU, NAVO, ECB), maar een onafhankelijke ‘bondgenoot’ met eigen beleid en belangen. Desnoods stapt het uit de NAVO of probeert samen met Duitsland de baas van de EU te spelen. Het heeft – naast de Britten – kernwapens, belangen in voormalige koloniën, relaties met het Midden-Oosten en Parijs komt op voor de belangen van de zuidelijke EU-landen. Mogelijk doordat de Fransen in hoge mate ook zelf profiteren van de EU en desondanks nagenoeg failliet zijn. Waar in Nederland de financiële en corruptieschandalen worden verhuld, is Frankrijk daar open over, mede door de onafhankelijkheid van (onderzoeks-) journalisten en auteurs. Bovendien werd Frankrijk al veel langer geïnfiltreerd door de islam en Arabische subculturen met criminaliteit, straatgeweld en sharia-wijken tot gevolg. Zelfs de befaamde scheiding tussen kerk en staat brokkelt geleidelijk af. Terwijl de linkse machtsblokken en vakbonden geen enkele verantwoordelijkheid voelen voor de welvaart van het land zo lang hun machtspositie maar in stand blijft. Het Franse patriottisme is vervangen door eigenbelang, politieke sabotage en periodieke volksuitbarstingen. Vroeger de studenten; nu de verwende arbeiders, boeren en ambtenaren. Geen land om een voorbeeld aan te (willen) nemen; ook niet aan het asielbeleid, de staatsschuld, de werkweigeraars en de gastarbeiders. Hoewel de vraag kan worden gesteld waarom Nederland er van de laatste groep bijna een miljoen nodig heeft…terwijl in Frankrijk veel jongeren werkloos zijn.

Journalistiek als wapen

Cyber- en dronesaanvallen zijn nieuwe wapens in de ‘moderne’ oorlogvoering. Desinformatie en propaganda daarentegen, zijn al zo oud als de weg naar Rome. Ronald Plasterk heeft in de Telegraaf enkele genocide-beschuldigingen tegen Israël aan de kaak gesteld en daarbij aangetoond dat journalistiek een wapen is, waarmee heel veel morele en mentale schade kan worden aangericht. Desinformatie en verkapte intimidatie kunnen zelfs het moreel van soldaten aantasten, de bevolking van een land verdelen en schoolkinderen in Nederland een vals beeld geven van de werkelijkheid zoals de diefstal door Hamas van vier vrachtauto’s met babyvoeding.

Als daarbij ook nog het demoniseren van politici en van bevolkingsgroepen komt, is het tactische aanvalsplan compleet. Wat dit zegt over het Internationale Strafhof, de pro-Palestijnse activisten en enkele linkse dagbladen, AvroTros, gemeentebesturen, universiteiten en onderwijzers zal de toekomst uitwijzen. Maar ook onze minister van Buitenlandse Zaken geeft in deze kwestie niet het goede voorbeeld; zonder alle feiten te kennen.

Terwijl op onze nationale tv-zenders een absurde ‘vergelijking’ wordt gemaakt over de Russische inval in Oekraïne met de Israëlische inval in Gaza.

Linkse media

Naar verluidt worden programmamakers van de linkse NPO op het matje geroepen als een politicus uit het midden of rechts een (te) positieve indruk maakt in een tv-uitzending. Kennelijk om die reden mocht Bontenbal (CDA) laten zien of hij toch een beetje links is, bij een tweede uitnodiging door Van Roosmalen en Groenteman. In dit leuterprogramma kwam Bontenbal inderdaad niet uit de verf; opdracht uitgevoerd.

Inmiddels lijken de media hier de politieke discussies te voeren – net als in Duitsland – en zelfs de verkiezingscampagne te ‘runnen’. Grotendeels ten koste van andere dubieuze programma’s, zodat de kijker vergeet boos te worden. Wellicht wordt daarmee aan de politiek en samenleving duidelijk gemaakt dat een budgetvermindering niet ‘onbestraft’ zal blijven, want nu reeds is het programma-aanbod op tv armzalig. Met name als Vandaag Inside als het ‘beste’ tv-programma wordt beschouwd; kennelijk vooral door voetballiefhebbers, wat vooral iets zegt over het kwaliteitsgebrek van die andere praatprogramma’s.

No fly zone

Niet alleen toont de Tweede Kamer angst voor Russische vergeldingsmaatregelen, maar is doortrapt genoeg om een no-fly zone in Oekraïne openlijk ter discussie te stellen. Gaat dit straks ook zo met de NAVO-strategie? Want dit is geen kwestie van domheid, maar van het bewust uitlokken van een (nieuwe) Russische bedreiging die kan worden gebruikt om het laffe partijbeleid te ‘rechtvaardigen’. Het loon van de angst zal bitter zijn voor Oekraïne, Polen, Finland en de Baltische staten, want de vredesactivisten zijn zelfs de VVD binnengedrongen; net als de asiel- en klimaatdrammers. Of hebben we het dan over dezelfde politici?

Parkeren

Ergens stond er in de wet, dat betalen altijd met contant geld moet kunnen.

Kennelijk is dit inmiddels vervangen door de pinpas, maar een parkeerapp valt daar hopelijk niet onder. Overigens is niet duidelijk wat het hacken van zo’n app zou kunnen opleveren; in ieder geval zou de verplichting om het kenteken in te voeren reeds op bezwaar van privacy-drammers moeten stuiten. Daarmee wordt immers geregistreerd hoe lang iemand waar, met welke auto is geweest; ook bij bepaalde parkeerautomaten. Overigens zijn al die apps er de oorzaak van dat veel kinderen over een dure telefoon beschikken en een verslaving aan social media ontwikkelen, net als hun ouders.

Regeerbaar Nederland

Niet alleen door de complexe coalitievorming is ons land onregeerbaar geworden en een ‘speeltuin’ voor activisten en onervaren politici, maar ook door het aantal partijen dat in het parlement wordt vertegenwoordigd.

Wie naar de landen om ons heen kijkt, kan zich afvragen waarom hier 15 partijen in de Tweede Kamer zitten in plaats van acht of zes.

Met de helft van acht partijen in de regering en 14 ministeriële beleidsterreinen zou een ‘systeem’ van coalitievorming kunnen ontstaan, waarbij die vier partijen met de meeste stemmen automatisch een meerderheid hebben, tenzij er een afvalt en in de oppositie terechtkomt wegens het boycotten van een ander partij. Even uitgaande van het model met 14 ministeries, krijgt partij 1 – met het hoogste aantal stemmen – de keuze om met partij 2 over vijf beleidsterreinen naar keuze (voorkeur) te onderhandelen en een compromis te vinden ter zake de inhoud van het betreffende regeerakkoord. Dat levert partij 1 vijf ministersposten op en partij 2 vier staatssecretarissen. Tegelijk onderhandelt partij 2 met nr 3 over 4 ministersposten op beleidsterreinen van hun voorkeur. Dat levert partij 3 drie staatssecretarissen op en 3 ministersposten na onderhandeling met partij 4. Als laatsten onderhandelen partij 3 en 4 dus over de resterende vijf ministeries. Dit levert partij 4 twee ministers op plus twee staatssecretarissen bij de ministeries van partij 3. De beide staatssecretarissen voor de ministeries van partij 4 worden dan geleverd door partij 1, evenals totaal drie staatssecretarissen voor overige ministeries.

Daarmee wordt het totaal aan bewindspersonen 28; dit lijkt veel, maar het vereenvoudigt de onderhandelingen over de verdeling van beleidsterreinen en de inhoud van het deelprogramma per ministerie en zorgt voor opbouw van ervaring voor zwaardere functies in de toekomst.

Uiteraard wordt dit aantal lager, indien slechts 6 partijen worden toegelaten in de Kamer en het aantal ministeries wordt beperkt tot 9; te verdelen over drie coalitiepartijen met het hoogste aantal stemmen.

Schuldgevoel

Waarom wil mevrouw Halsema dat zieke en getraumatiseerde kinderen (met hun ouders!) naar Nederland worden gehaald; waar blijven dan de overige kinderen? En waarom juist naar het overbevolkte Nederland met zijn krakende gezondheidszorg; om ons een plaatsvervangend schuldgevoel te bezorgen over de onwil van de rijke Arabische landen? Of om de toestroom van moslims en van hun zieke/gehandicapte kinderen door familierelaties, te verhogen? Om ze vervolgens nooit meer terug te sturen; net als nu met de Syriërs dreigt te gebeuren. Zouden we niet eerst de zieke, getraumatiseerde en gewonde kinderen uit Oekraïne hier moeten opvangen met tijdelijk verblijf voor één ouder, want Afrika en Azië zitten vol met tientallen miljoenen zieke, misbruikte, gehandicapte en ouderloze kinderen die allemaal met of zonder ouders hier naartoe willen. Maar dat zijn niet alleen moslims… Overigens, hoeveel Bosniërs zijn er na de oorlog teruggegaan en hoeveel Oekraïners straks; om over Afghanen, Ethiopiërs, Armeniërs en gastarbeiders maar niet te spreken?

Verspilling

Een ombudsman voor verspillingen, inclusief een meldpunt, zou zijn geld snel terugverdienen, te beginnen met de gemeentes, maar vooral het COA, Buitenlandse Zaken en de Rijksgebouwendienst. De marmeren paleizen van de rechtbanken, de renovatie van het Binnenhof, de NAVO-top, de Floriade en de jaarlijkse kosten voor een asielzoeker (indien niet crimineel) zijn slechts voorbeelden uit een lange lijst waarin ook 10 miljard (per jaar !) bij de gezondheidszorg staat en de vele Corona-schandalen. 

Wat bijv. te denken van het ‘verbod’ om gezondheidsvragen te stellen bij de sollicitatie voor een ambtenarenbaan zodat iemand bij de politie kon worden aangenomen, die al jaren afhankelijk was van antidepressiva?

Of de gemeente Waalwijk die een splinternieuw plafond van een plaatselijk theater liet vervangen vanwege een ‘verkeerde’ kleur. En die nu van het betegelde plein kennelijk een lapje groen gaat maken. Of de gemeente Den Bosch die uit geheime potjes een moskee financierde, terwijl zelfs hoge ambtenaren miljoenen binnenharkten met corrupte bouw- en onroerend-goedprojecten of kleinere bedragen bij de toewijzing van huurwoningen..

En hoeveel verhalen zijn er niet over wethouders en burgemeesters (!) waar je met een zak geld bijna alles kon regelen. Zelfs mevr. May-Weggen had het lef om geld te vragen voor de ‘sponsoring’ van haar echtgenoot. En dan hebben het nog niet over de verspillingen op ict-gebied of bij het ‘opmaken’ van een jaarbudget, waardoor kelders van ministeries vol stonden met nieuwe computers die nooit zijn gebruikt.

Worst Bank Scenario 

(mr. Hester Bais)

In de Europese financiële wereld werd met het vingertje gewezen naar de Verenigde Staten, want daar hadden de giftige OTC_derivaten en digitale dozen de kredietcrisis [2008] veroorzaakt en die was overgeslagen naar Europa. Dat deze giftige producten ook in Europa werden gebruikt, desastreus waren en tot op de dag van vandaag [2023] een liquiditeitstekort veroorzaken, is angstvallig verzwegen. [zie ook: Henk Visscher Over de wenselijkheid van een sentimentele economie (2025)]

Voldoende liquiditeit is binnen banken echter noodzakelijk voor het nakomen van hun kortlopende verplichtingen (rekeninghouders kunnen op elk moment hun geld) en voor het verstrekken van hoog-liquide onderpand. [volgens een tv-spotje wordt daarvoor 10% van het spaargeld gereserveerd, maar de praktijk is anders]

Ter herinnering: alleen geldtegoeden en girale staatsobligaties zijn bruikbaar als hoog-liquide onderpand. Liquiditeit vormt daarmee de basis voor het waarborgen van het [onmisbare] vertrouwen in het financiële stelsel. Desondanks was er in de wereld door het ontbreken van regelgeving een gigantisch gebrek aan liquiditeit en dus ook aan hoog-liquide onderpand. In Nederland is zelfs niet bekendgemaakt hoe groot het liquiditeitstekort was bij aanvang van de kredietcrisis, noch welke liquiditeitssteun uiteindelijk [door de Staat] is verleend een bank-verzekeraar.

In de eerste hoofdstukken van dit deel 3 zien we dat op mondiaal – en Europees niveau de kredietcrisis is gebuikt voor het herstructureren van de financiële wereld (‘never waste a good crisis’). Niet, zoals je zou verwachten, door het werkelijke probleem – gebrek aan liquide onderpand – goed aan te pakken. Integendeel. Er werd een nieuw verdienmodel voor banken gecreëerd, dat de benodigde liquiditeit faciliteerde door onderpand van inferieure kwaliteit (veelal digitale dozen) als hoog-liquide onderpand te bestempelen, zonder dat dit daadwerkelijk zo was. Net als in de jaren voor de kredietcrisis! Wij noemen dit nieuwe verdienmodel van banken dat na de kredietcrisis is opgetuigd; Bankmodel 3.0.

Onderdeel van dit ‘pimpen van onderpand’ was dat de Europese Centrale Bank (ECB) en de [nationale] centrale banken de eisen voor het liquide maken van onderpand, begin 2007 versoepelden en Europees harmoniseerden De lidstaten besloten één Europees onderpandbeheersysteem te bouwen en het onderpand bij de ECB te centraliseren. [Daarmee was geheimhouding verzekerd]

‘Centraliseren’ betekent eigenlijk nieuwe geldtegoeden creëren voor het upgraden van [fictief] onderpand. [En daar is de ECB goed in…]

DNB heeft samen met de Belgische centrale bank (NBB) het initiatief genomen dit Europese onderpandbeheersysteem te bouwen. [wordt vervolgd]