De term islamofobie is misleidend en funest voor het vrije debat. Het suggereert een irrationele, pathologische angst voor een religie, terwijl het in werkelijkheid vaak gaat om terechte, onderbouwde kritiek op een religieuze ideologie en haar maatschappelijke impact. Zoals Jolande Withuis terecht schrijft in de Volkskrant van 26 juli:
“Volgens de internationale psychiatrische diagnostiek is een fobie een ‘intense en irrationele angst voor een bepaald object of een bepaalde situatie’… Wie islamcritici ‘islamofoob’ noemt, zet hen dus weg als geesteszieken die behandeling behoeven en impliceert dat vrees voor deze religie niet rationeel kan zijn.”
Maar is angst voor een religieuze doctrine die in veel landen systematisch de mensenrechten schendt, werkelijk irrationeel?
Praktijken die kritiek rechtvaardigen
Kritiek op de islam is géén uiting van racisme of psychische afwijking, maar een rationele reactie op de gevolgen van een ideologie die wereldwijd — ook vandaag nog — strijdig is met fundamentele vrijheden, gelijkheid en mensenrechten. Een paar harde feiten:
- Onderdrukking van vrouwen: Mahsa Amini werd in Iran in 2022 doodgeslagen door de zedenpolitie, omdat haar hoofddoek “niet goed zat”. Zulke handhaving van de islamitische moraal is structureel en dodelijk.
- Vrouwenbesnijdenis: In landen als Somalië, Soedan, Egypte, Mali en Indonesië, wordt vrouwenbesnijdenis niet alleen getolereerd, maar zelfs religieus gelegitimeerd.
- Terrorisme: Sinds 9/11 zijn er meer dan 100 islamistisch geïnspireerde aanslagen gepleegd in West-Europa, met duizenden doden en gewonden tot gevolg.
- Discriminatie en geweld tegen minderheden: In veel islamitisch geregeerde landen zijn LHBTQ+ personen strafbaar, christenen en joden tweederangsburgers (dhimmi’s), en is afvalligheid van de islam strafbaar met de dood.
Deze feiten zijn geen verzinsels, geen incidenten, maar symptomen van een ideologie die in de praktijk vaak onverenigbaar blijkt met fundamentele waarden van vrijheid, gelijkheid en democratie.
De Koran zelf: verzen die niet genegeerd kunnen worden
Het is makkelijk om te roepen “dat staat niet in de Koran”, maar hier enkele onmiskenbare citaten uit diezelfde Koran:
- “Dood de ongelovigen, waar gij hen ook vindt.” — Koran 9:5
- “Terroriseer de ongelovigen, toon hen hardheid.” — Koran 9:123
- “Bevecht de ongelovigen… tot zij zich bekeren of in vernederde onderwerping belasting betalen.” — Koran 9:29
- “De islam is gekomen om alle religies te overheersen.” — Koran 9:33
Deze verzen worden niet alleen letterlijk genomen, maar vormen voor extremisten wereldwijd een religieus mandaat. De discussie hierover reduceren tot een fobie is intellectuele sabotage.
De gevaarlijke rol van wegkijken en relativeren
Wie kritiek op de islam gelijkstelt aan racisme of angststoornissen, ondermijnt het maatschappelijk debat en maakt zich medeverantwoordelijk voor de afbraak van onze vrijheden. Juist mensen die vanuit een postkoloniale of paternalistische houding moslims als slachtoffers blijven zien, ontnemen hen agency en verantwoordelijkheid.
Door iedere vorm van kritiek op de islam als ‘islamofobie’ te framen, wordt niet alleen de vrijheid van meningsuiting onder druk gezet, maar ook de broodnodige emancipatie van miljoenen mensen belemmerd. Betutteling helpt niemand vooruit — het is de ultieme vorm van neerbuigendheid.
Politieke en maatschappelijke verantwoordelijkheid
We moeten durven zeggen: mensen die weigeren het gevaar van islamisme te benoemen, zijn net zo gevaarlijk als de ideologie zelf. Als de westerse vrijheden onder druk komen te staan door demografische, culturele en ideologische verschuivingen die niet benoemd mogen worden, dan moeten politici, academici en journalisten die dit stilzwijgend of actief faciliteren, later ter verantwoording worden geroepen.
Vrijheid van meningsuiting, gelijke rechten voor vrouwen en LHBTQ+ personen, secularisme, en democratische rechtstaat zijn te waardevol om in naam van ‘gevoeligheden’ op het spel te zetten.
Oproep: stop met ‘islamofobie’, spreek over ‘anti-islamgevaar’
Daarom roep ik iedereen op die het publieke debat beïnvloedt — politici, wetenschappers, journalisten — om te stoppen met het gebruik van de term ‘islamofobie’ wanneer het gaat om inhoudelijke kritiek. Vervang deze onjuiste term door de meer adequate: anti-islamgevaar.
Want overtuigingen bestrijd je met argumenten, niet met etiketten. En het benoemen van feiten is géén ziekte.
Prof. dr. David Pinto
Hoogleraar-directeur Intercultureel Instituut-ICI,
Expert Inburgering, Diversiteit en Inclusie (IDI)
www.davidpinto.nl
prof.davidpinto@gmail.com
Hulde David voor dit voortreffelijke artikel dat in alle nutteloze media op de voorpagina zou moeten staan! De paragraaf ‘ de Koran zelf ‘ kan niet vaak genoeg, zwart op wit, herhaald worden.
De term ‘ islamofobie ‘ komt uit de koker van de verraderlijk – in het M.O. bijna overal verboden – Muslim Brotherhood, het fascistische Vaticaan van deze verderfelijke ideologie en mikt erop de ‘ slappe darmen ‘ (lees: de geitenharen sokken waar Nl. vol van zit ) te intimideren, hetgeen in de paragraaf: ‘ De gevaarlijke rol van wegkijken en relativeren ‘ voortreffelijk wordt verwoord.