Wie herinnert zich nog de beelden van Alan Kurdi, het napalmmeisje of het kind met de gier? Iconische foto’s van lijdende of gestorven kinderen — authentiek, ja — maar ook ijzersterke voorbeelden van hoe beeldtaal wordt ingezet om emoties op te wekken en publieke opinie te sturen.
Het aangespoelde kind: Alan Kurdi (2015)
De iconische foto van Alan Kurdi, een driejarige Syrische jongen die in september 2015 aanspoelde op een strand in Turkije na een mislukte vluchtpoging over zee. Deze foto, gemaakt door de Turkse fotograaf Nilüfer Demir, ging wereldwijd viraal en werd een symbool van de vluchtelingencrisis. Hoewel de foto zelf authentiek is, leidde deze tot discussies over de context en het gebruik ervan.
De foto werd door media, ngo’s en politieke groeperingen gebruikt om aandacht te vragen voor de vluchtelingencrisis en om beleidsveranderingen te bepleiten, zoals ruimere opvang van vluchtelingen in Europa. Dat de vader naar verluidt wilde doorreizen naar Europa voor een gebitsbehandeling, werd nauwelijks besproken. Het doel was duidelijk: via emotie sturen op een politiek besluit.
Het ‘Napalmmeisje’ (1972)
Een ander iconisch voorbeeld is de foto van Kim Phuc. Deze foto, bekend als het ‘Napalmmeisje’ werd genomen tijdens de Vietnamoorlog in 1972 door fotograaf Nick Ut. De foto toont een naakt meisje dat schreeuwend wegrent na een napalmaanval. Deze foto werd wereldwijd gebruikt om de verschrikkingen van de oorlog te illustreren
De foto werd door tegenstanders van de Vietnamoorlog, vooral in het Westen, gebruikt om de Amerikaanse betrokkenheid te veroordelen. Terwijl Noord-Vietnam de foto gebruikte om de oorlog als een rechtvaardige strijd tegen imperialisme te framen.
Hoewel ook deze foto authentiek was, werd deze vaak uit context gehaald. De volledige foto – die zelden werd vertoont – toont een andere fotograaf die naast Kim Phuc loopt, wat de mogelijke rol van media verduidelijkt. Door de foto bij te snijden, werd immers de nadruk gelegd op het slachtoffer en niet op de bredere context, wat de emotionele impact versterkte en daarmee ook de discussie over de oorlog.
De gier en het kind (1993)
In 1993 maakte fotograaf Kevin Carter deze Pulitzer Prize winnende foto in Soedan van een uitgehongerd kind dat op de grond ligt, met een gier op de achtergrond. Kevin Carter pleegde later zelfmoord, mede door de publieke kritiek.
De beschuldiging: hij vond het beeld belangrijker dan het kind. Carter zou de gier namelijk dichter bij het kind hebben gelokt en zodoende de scène geregisseerd.
Ook deze foto illustreert hoe krachtige beelden als propaganda kunnen worden ingezet. In deze, aandacht vragen voor de hongersnood in Soedan en om internationale hulp te mobiliseren.
32 jaar later…
Vandaag vecht Soedan opnieuw een bloedige oorlog uit. Sinds april 2023 strijden rivaliserende militaire groeperingen – waaronder de RSF, de voormalige Janjaweed – om de macht. De Russische Wagnergroep levert wapens aan de RSF.
Christenen worden vervolgd. Hulporganisaties worden actief tegengewerkt bij hun pogingen voedsel en medicijnen te leveren.
Maar dit keer geen Pulitzer. Geen campagne. Geen wereldwijde verontwaardiging.
Gaza en vermeende hongersnoodfoto’s
Voorbeelden van mogelijke propaganda in wat er speelt in Gaza zijn ondermeer een video, AI geconstrueerd beeld bij journalistiek artikel, een foto van Mohammed Al-Matouq en een foto die in werkelijkheid uit Marokko kwam en uit 2019 dateerde. Ook is Save the Children’ inmiddels op de vingers getikt door de reclame code commissie vanwege gebruik onjuiste claims tijdens haar campagne.
Dit soort incidenten toont de propaganda, waarbij beelden bewust verkeerd worden voorgesteld om sympathie of verontwaardiging op te wekken. En laat duidelijk zijn, geen enkel weldenkend mens wil deze beelden zien.
Maar ook zonder onafhankelijke verificatie – dergelijke beschuldigingen speculatief – nemen bestuurders nu de beslissing tot extra sancties. Sancties zoals een inreis verbod om twee Israëlische minsters. Want, ze worden gezien als extremistisch.
Mijn vraag is aan deze bestuurders, kunnen deze Israëlisch die worden betiteld als extremistisch naar de rechter. Dit in navolging van de drie predikers (Hammuda, Zoud, Hijab) op de Ramadan Expo, die na een rechterlijke beslissing toch mochten spreken?
Slachtoffer van Hamas
Het is duidelijk, zowel de inwoners van Gaza als een groot deel van deze bestuurders is slachtoffer van Hamas. Waar – via Sigrid Kaag – in het verleden UNRWA geld ontving voor ‘onschuldige Gazanen’, geld dat werd gebruikt voor terrorisme. Zullen deze ‘onschuldige Gazanen’, bij onveranderde omstandigheden weer dienen als menselijk schild voor terroristen. Terroristen die tijd zullen krijgen zich te verzamelen en de herbewapenen.
En komt er een herhaling van de gebeurtenissen na 2005. In 2005 kregen de Palestijnen het volledige beheer over dit gebied. Maar in plaats er wat zinvols mee te doen heeft de PLO zich laten sponsoren en is het nadat de PLO in 2006 de verkiezingen verloor van HAMAS gemaakt tot lanceerplatform tegen Israel.
Conclusie
Kritiek op Israël moet kunnen. Maar niet via framing, leugens of opgeklopte sentimenten. We moeten onderscheid maken tussen jodendom, zionisme en de staat Israël. Wie die drie verwart, belandt in modderig ideologisch moeras.
Dat is niet alleen onjuist, het is ook gevaarlijk. Zeker zolang we te maken hebben met leiders die de emotie belangrijker vinden dan de ratio,. En zich laten leiden door propaganda en emotionele chantage. Want het onderdrukt het debat over macht, morele grenzen en geopolitiek.
Israel verdient steun als soevereine natie. Niet als onvoorwaardelijke bondgenoot, Wel in zijn strijd tegen aanvallen van Hamas, Palestijnse Islamitische Jihad (PIJ), Hezbollah, AlQaida, Islamitische Staat (ISIS / ISIL / Daesh) de Houthi’s (Ansar Allah) of welk andere terreurorganisatie ook.
Israel heeft net als ieder ander het recht zich te verdedigen tegen geweld en terrorisme. Mijn steun is dus niet automatisch, maar principieel. Wie zich verzet tegen imperialisme, tegen globalistisch gezag zonder mandaat, zou zich ook principieel moeten verzetten tegen deze vormen van religieus geïnspireerd totalitarisme. Niet omdat Israël perfect is, maar omdat de andere kant doelbewust inzet op terreur.
Kies niet voor meelopen, maar voor moed. Niet voor framing, maar voor feiten. Niet voor overgave, maar voor waarheid.
De heer Versteeg . U zult er “” versteld “ van staan hoe een leugen of drogreden inwerkt op het menselijke brein. Immers : Het behoud van het “ individu “ en de levenswijze van ieder individu is voor het “ brein” van levensbelang . “Ze” zeggen toch ook altijd dat het “” kwaad is geschied “ als de leugen is ontdekt . Want het “” brein” houdt de leugen vast . Daarmede is ook de “” onzekerheid” geboren . Foto’s zijn een geliefd onderwerp bij manipulatie door dictators dewelke uitsluitend de macht willen . Het “” napalmmeisje “ en andere valse afbeeldingen hebben een enorme impact op het brein . Kijk naar de beelden die ontwikkelingswerkers naar het thuisland sturen om medelijden op te wekken ter verkrijging van een donatie . Wij leven in een tijd van film en fototechniek waarmede psychopaten graag werken . Dat gebeurd ook in de “ reclame-industrie “. Iedere dag worden we “ verneukt “ en, een filmacteur zei: “ Een film is veertig beeldjes per seconde leugens . En de film industrie is daarmede koploper , wat leugens betreft . Ook in oorlogstijd moet de waarheid het met foto’s afleggen tegen de leugen . “ De waarheid “” sneuvelt “ als eerste De Nazi’s maakten daarvan gretig gebruik . Het is dan ook verbijsterend hoeveel leugens er worden verteld en hoeveel fantasten er zijn . Het Latijnse gezegde zegt: Pseudologia Fantastica als men maar “”raak kletst “” en de feiten achterwege laat . We hebben toch een “” goed” voorbeeld gehad .. …. Het geklets van Mark Rutte heeft een hele bevolking uit het evenwicht gebracht omdat het “ brein “ dat niet kan verwerken en dat TEGEN de natuurlijke drang tot behoud in gaat . Ook agressie wordt zo geboren: In de middeleeuwen waren er veel kwakzalvers dewelke verbaal begaafd waren en heel veel leugens poneerden om een “ fantasie- zalfje te kunnen verkopen. Ik heb wel eens de vraag gesteld of het een vorm van criminaliteit is . Daarop heb ik nog steeds geen antwoord ontvangen. De definitie ontbreekt . Gaza is van hetzelfde “ laken en pak” en Hamas manipuleert iedere dag …. Hun misdadig gedrag tekent het extremistisch optreden . Nu met het programma Ai wordt het nog moeilijker foto’s te herkennen of het ook echt is….!!!
N.a.v. Erwin’s paragraaf inzake Gaza en de vermeende hongersnood zien wij dat de Hamas propaganda weldegelijk werkt terwijl de bevolking letterlijk verhongert dankzij Hamas (lees: Iran). Dat kan omdat de VN collaboreert met Hamas bij de diefstal van de hulptransporten. UNWRA is zwaar door die terroristen geïnfiltreerd, maar de NOS zond gisteravond weer eens een ‘interview’ uit met een of ander hakkelend achtereind dat alle Hamas propaganda klakkeloos mocht herhalen.
Feit is dat de bevolking van Gaza dient als wisselgeld voor de Iraanse Big Brother op de achtergrond die alweer druk bezig is om Hezbollah en Hamas opnieuw te bewapenen, maar een Macron en Starmer gaan een illusoire Palestijnse staat erkennen, terwijl Canada en Portugal ook al daartoe neigen.
Ondertussen heeft Israel ‘air-drops- geintroduceerd om de arme bevolking van Gaza alsnog tenminste minimaal te bereiken maar de razernij van de westerse ‘woke’ politiek daarover kent geen grenzen. Wie zal het nog verbazen als ‘woke’ PvdA/GL binnenkort de zijde van Iran kiest…
Nogmaals: https://freebeacon.com/israel/how-the-neutral-un-is-helping-hamas-oppress-gazans-and-fool-the-world/
Uw kijk, “interpretatie van feiten” , bestempel ik als de harde realiteit en overstijgt het gezwam en foto manipulators . U omschrijft het ongelooflijk misdadig optreden van Hamas en Iran waardoor de slachtoffers nog meer uitgebuit worden dan nu het geval is . Immers : De slachtoffers worden als handel gebruikt . En, dat is pure misdaad. Dat de Nederlandse “” Woke- gemeenschap ( van PvdA/Groen links) zich daarvan niet bewust is, bewijst hun onmacht en het ontbreken van realisme . Dat het linkse tuig ook nog op een bestuursstoel zit , ergert mij iedere dag . Dat leiders als Macron en Stamer zich op het illusoire vlak begeven is ook voor mij een bewijs van “ puur amateurisme “. Zo ziet U maar weer eens hoe simpel velen zijn en zich laten sturen door een gedegenereerd gevoelsleven dat is aangewakkerd door “ een Woke- gemeenschap .