In het publieke en politieke discours geldt de PVV nog altijd als de grootste dreiging voor de democratische rechtsorde in Nederland. Media en politieke tegenstanders portretteren de partij als extreemrechts en daarmee per definitie onaanvaardbaar als regeringspartner.
Tegelijkertijd wordt Frans Timmermans’ GL-PvdA-blok gepresenteerd als de deugdelijke, verstandige keuze voor een progressieve toekomst. Maar die schijnbare morele superioriteit brokkelt snel af zodra men kijkt naar de ideologische compromissen en hypocrisie die onder de oppervlakte borrelen.
Timmermans weigert namelijk om de liberale, westerse samenleving krachtig te verdedigen tegen één van haar meest bedreigende vijanden: het militante islamisme. Waar hij met luide stem het gevaar van Poetin en het Russische imperialisme benoemt — terecht overigens — blijft het opvallend stil wanneer het gaat om de ondermijning van westerse waarden binnen zijn eigen achterban. Het is een pijnlijke illustratie van politieke selectiviteit: morele verontwaardiging op bestelling, afhankelijk van de doelgroep.
Deze hypocrisie komt schrijnend tot uiting in zijn omgang met de extreemlinkse flank van GroenLinks en PvdA, die op allerlei manieren collaboreert met radicale, pro-Palestijnse activisten. Het gaat hier niet om vreedzaam protest, maar om groeperingen die openlijk sympathiseren met Hamas, een organisatie die genocidale intenties jegens Joden koestert. Het antisemitisme dat hieruit voortvloeit, vindt inmiddels ook zijn weg naar de Nederlandse straten.
Er is één lichtpunt binnen Timmermans’ partij: Jeroen Dijsselbloem, de burgemeester van Eindhoven, die publiekelijk en zonder omwegen alarm sloeg over de golf van antisemitische bedreigingen in zijn stad. Zijn morele helderheid staat in schril contrast met de lafhartige zwijgzaamheid van de landelijke GL-PvdA-leiding.
Maar de problemen stapelen zich op. Zo werd recent de actie ‘Geen Woorden maar Daden’ gelanceerd: een initiatief van GroenLinksers, PvdA’ers en pro-Palestina-activisten die zich afficheren met revolutionaire retoriek. Voormalig GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi ging zelfs zo ver om gewapend verzet te bepleiten—een uitspraak die in een rechtsstaat simpelweg strafbaar zou moeten zijn. Waarom blijft justitie hier stil?
En dan is er nog Kauthar Bouchallikht, voormalig GroenLinks-Kamerlid en actief binnen de Europese jongerenbeweging van de Moslimbroederschap. Zij eist dat Timmermans zijn terechte typering van Hamas als een ‘cultuur van de dood’ terugneemt. Dezelfde Bouchallikht verliet de Tweede Kamer demonstratief nadat Timmermans zich uitsprak tegen de gruwelijke pogrom van 7 oktober. Haar vertrek was geen gewetenskwestie, maar een ideologische keuze: zij weigerde afstand te nemen van terreur en antisemitisch geweld. Ondertussen bevestigde het Duitse antifascistische onderzoeksnetwerk BSO haar banden met een organisatie gelieerd aan de Moslimbroederschap—connecties die zij eerder ontkende.
Deze voorbeelden zijn geen incidenten. Ze illustreren een patroon binnen GL-PvdA waarin radicale stemmen met extremistische sympathieën de koers mede bepalen. Timmermans heeft zichzelf in een ideologisch moeras gemanoeuvreerd, gedreven door electorale berekening en angst om zijn progressieve flank tegen zich in het harnas te jagen. Hij laat zich gijzelen door activisten die het fundament van de liberale democratie ondermijnen: vrije meningsuiting, gelijkwaardigheid, individuele rechten en de strijd tegen antisemitisme.
Tegen deze achtergrond is het ironisch en zelfs pervers dat een cordon sanitaire wordt opgetuigd tegen de PVV, een partij die — hoe omstreden ook door links — in essentie strijdt voor de bescherming van westerse kernwaarden: Verlichting, Moderniteit en Menselijkheid. Diezelfde waarden worden aan de andere kant van het politieke spectrum ondermijnd door radicale ideologen die zich inmiddels genesteld hebben in het hart van GL-PvdA.
Een cordon sanitaire verdienen juist de partijen die moreel wegkijken, extremisme vergoelijken en hun liberale principes verloochenen. Niet de partijen die, hoe ruw ook, opkomen voor de vrije samenleving.
——————————
Prof. dr. David Pinto
Hoogleraar-directeur Intercultureel Instituut-ICI,
Expert Inburgering, Diversiteit en Inclusie (IDI)
——————————
N.B: Artikelen van prof. dr. Pinto verschijnen met enige regelmaat ook op de website van NieuwRechts.
De linksextremisten van PvdA/GL hanteerden voor de laatste verkiezingen al de slogan – net als de Democraten in de USA – dat zij pretendeerden ” de democratie te beschermen ” (tegen Wilders c.q. Trump).
Let wel : HUN versie van de democratie want nu dit volkje, zowel hier (denk aan de UVA rellen etc.) als daar (Los Angeles in de afgelopen dagen) , electoraal lik op stuk heeft gekregen, aarzelen zij niet om naar grof geweld te grijpen – Pim Fortuyn als voorbeeld. Antifa werd al jaren geleden door Soros’ NGO’s geronseld voor die nobele taak, tegen betaling en veel rijke Democraten trekken daar graag de poeplap voor!
En wie de afgelopen dagen iets verder keek dan zijn neus lang is zag hoe de Anti-Israel respectievelijk anti-Trump demonstranten in Los Angeles, San Francisco en andere brandhaarden tussen de US $6.000 en $12.000 PER WEEK kunnen binnenharken door de boel kort en klein te slaan ter bescherming van de democratie! U kent de definitie van de perfecte democratie?.Die is pas perfect als er niemand meer over is om tegen hen te stemmen. Dat tuig werd via een inmiddels verdwenen website geselecteerd op kenmerken als groot, sterk en bereid om veel geweld te gebruiken en voor dit soort bedragen zijn er genoeg dommekrachten beschikbaar..
Voilà het démasqué van Obama’s geestverwanten waarvan de figurant Timmermans slechts een slap aftreksel is, maar de Moslim Broederschap wrijft zich als lachende derde in de klamme handjes….