Prikbord nr 969

De klimaatdrammers gaan gewoon door, net als spoorwegstakingen, de Democratische ‘opstand’ in de VS en de pro-Palestijnse activisten die ook door onze regering worden gesteund. Waarom wil een minderheid zo vaak een mening opdringen aan de meerderheid? Is die meerderheid dommer of niet gesubsidieerd of bezig het inkomen van activisten te verdienen?

Wil die meerderheid geen rechtstaat en de minderheid wel? Waarom weigeren Amerikaanse Democraten en activisten dan om zich neer te leggen bij wetten en regels? Of beschouwen ze zich als ‘verzetsstrijders’ met hogere morele waarden en daardoor verheven boven de feiten of wetten?

Gedoogbeleid

Is het befaamde gedoogbeleid niet de werkelijke oorzaak van vele problemen? Waar je ook kijkt: fatbikes, verwaarloosde woningen, ABP-beleggingsblunders, activisten, drugs, vapen, illegalen, winkeldiefstal, oplichting, schoolverzuim, kinderen zonder ontbijt, falend toezicht (ook bij Kinderbescherming), bankenfraude, geweld tegen politie, boa’s en hulpverleners, sharia-misstanden, dubieuze activiteiten van goede doelen, politisering van universiteiten, wolven die schapen alleen doodbijten (dus geen honger hebben), straattuig, stakingen ten koste van de samenleving (in plaats van het bedrijf), woekerpolissen, foute boekhouders en accountants, bureaucratie in de zorg en het onderwijs, buitenlandse kentekens continueren, misdragingen Landsadvocaat, uitkerings- en zorgfraude, ict-maffia met overheidscontracten, overdadig politiemanagement, pfas-vervuiling, bezoek ‘vluchtelingen’ aan land van herkomst, kwaadaardige behandeling van klokkenluiders en zelfs de oorlog in Oekraïne; we bedenken altijd wel een reden om niets te doen, weg te kijken of de wet te negeren. Er zijn al mensen die de krant niet meer lezen, want wat je niet weet is er niet, toch? Anderen wensen deze samenleving de rug toe te keren en vertrekken. Maar als een mkb-er iets fout doet bij de duizend regels voor ondernemers, staan meedogenloze controle-ambtenaren klaar met absurde boetes. Niet een of twee maar een half dozijn, vooral met buitenlandse achternamen, waarbij € 20.000 voor een kleine overtreding normaal wordt gevonden. Geldt dit ook voor hun eigen bevolkingsgroep met dubbele paspoorten? Dan wel voor de rechters; of hanteren die dan het (politieke) gedoogbeleid?

Iran

Demissionair minister van Defensie Brekelmans heeft zich uitgesproken – namens het Kabinet – over de Israëlische aanvallen op Iran. Bovendien veroordeelt hij die als ‘escalatie’ zonder een alternatief te vermelden. Zou hij weten dat Nederland destijds de kennis van uraniumverrijking aan een Pakistaanse spion – Khan – heeft geleverd? En voorts dat jaren onderhandelen en sancties niets anders hebben bereikt dan een ongestoord voortbouwen aan raketten en kernwapens waarover ook het atoomagentschap bezorgd is? In ieder geval geeft hij impliciet toe dat er sprake is van een reële dreiging tegen Israël, maar normaal is het de taak van de minister van BuZa om zich uit te spreken over internationale ontwikkelingen waarbij Nederland niet is betrokken. En tot slot kent hij niet alle feiten; dus waarop is zijn (persoonlijke?) opinie gebaseerd? Net als van die (onafhankelijke?) Iran-deskundige die vanuit Richmond (VS), in een tv-programma hier, zijn anti-Israël betoog mocht afsteken. Op wiens verzoek?

Overigens, waarom laten we dergelijke commentaren niet over aan de NAVO- en EU-vertegenwoordigers; dat voorkomt tegenstrijdige opvattingen en de eventuele noodzaak om voorbarige uitspraken te moeten corrigeren.

En waarom zijn we zo naïef om nog steeds te denken dat Iran zal afzien van kernwapens door onderhandelen, terwijl ze daar kennelijk reden zien om die ontwikkeling geheim te houden en diep onder de grond te beschermen.

De genoemde Iran-deskundige beriep zich zelfs op een Amerikaanse toezegging, dat tijdens onderhandelingen niet door Israël zou worden aangevallen; alleen ‘vergat’ hij te vertellen die die 60 dagen termijn reeds was verstreken zonder enig resultaat…

Kamervragen

Willen Kamerleden ook echte antwoorden op hun vragen of alleen maar suggereren dat er een probleem is? Vooral op justitieel gebied lijkt het vaak op pappen-en-nathouden, want het gaat kennelijk niet om een oplossing – bijv. door zwaardere straffen – of het persoonlijk verantwoordelijk houden van functionarissen, maar om de ‘extra’ inspanning. BOA’s in burger; wat mogen en kunnen die eigenlijk? Meldingen die tot meldingen leiden; en dan? Rekken van procedures, omdat de cellen te vol zitten? Ict-problemen, omdat de software niet deugt en de contracten evenmin? Rechters die er geen zin meer in hebben, omdat ze bedreigd worden of de advocaten niet deugen? Misschien moet het Ministerie van J en V eens in handen komen van een christelijke of partijloze minister, die wel luistert naar slachtoffers van de rechtstaat, de islamitische cultuur en van de kinderbescherming. Wellicht dat dan ook de zorgfraude van naar verluidt 10 miljard per jaar – méér dan de politiebegroting – grondig wordt aangepakt.

NAVO-overleg

Hoeveel ‘NAVO-toppen’ zijn er eigenlijk nodig om politieke beslissingen te nemen? Is de besluitvorming zo stroperig of moeten ‘onwillige’ landen onder druk worden gezet? In het laatste geval rijst de vraag hoeveel druk er dan nodig zal zijn, indien ooit Art. 5 van het Verdrag wordt ingeroepen als een van de lidstaten is aangevallen. Of spartelen sommige landen tegen, omdat ze meer geld uit de EU-ruif (‘defensiepotje’) willen krijgen? Dat geld is echter niet bedoeld om tekorten in de defensiebegroting te dekken, en – als het goed is – evenmin om de nationale defensie-industrie te subsidiëren, maar zou alleen besteed moeten worden aan gezamenlijke projecten, standaardisatie en voorraden. Want het is mooi dat Frankrijk een modern infanteriegevechtsvoertuig heeft ontwikkeld, samen met onder meer België, maar wie gaan dit kopen? Terwijl er wellicht meer behoefte is aan een shelterproject ter bescherming van militaire vliegtuigen en helikopters tegen drone-aanvallen. Overigens, hoe kwetsbaar resp. onmisbaar zijn civiele vliegtuigen bij een oorlog op Europees grondgebied?

Politiebegroting

Dat geld voor politiepersoneel naar verluidt werd besteed aan ict en gebouwen is op zich al een schandaal, maar er zijn veel meer verspillingen; het uitdijende management, de ME-inzet bij voetbalwedstrijden, onbetrouwbare/ onpraktische computersystemen, verlof- en pensioenregelingen, sociale taken die de verantwoordelijke instanties verzuimen, dienstauto’s etc.

Voorts is er kennelijk een opleidings- of reisbudget waaruit zonder duidelijke noodzaak kan worden geput. Of dit nog steeds gepaard gaat met credit cards – ook voor vakbondsbestuurders – is niet bekend.

PVV

Dat er een aantal ‘spookleden’ is van de 2^e Kamer was al langer bekend, maar dat het er zo veel waren van de PVV niet. De afwezigheid van Kamerleden heeft bij de stemming over het pensioenvoorstel van NSC een cruciale rol gespeeld. Ging dit ook zo in de vaste kamercommissies en waarmee waren die PVV-vertegenwoordigers dan wel bezig?

Zodra moet worden getwijfeld aan de integriteit van de PVV als partij, zal Wilders de verkiezingen verliezen. De VVD wedt reeds op dat scenario en de media hopen het luidkeels. Probleem is dat ook de VVD haar kans heeft gehad in de kabinetten Rutte, maar het partijbelang boven het landsbelang stelde; net als de toenmalige coalitiepartners. Een dilemma voor de PVV-kiezers.

Reisadvies

Aannemende dat de Nederlandse boot met Gaza-activisten een negatief reisadvies heeft gekregen, dan zal de terugkeer van boot en ‘bemanning’ ongetwijfeld voor eigen kosten zijn. Beter is dat BuZa het verder aan Israël overlaat, want hun lot zal een stuk beter zijn dan van de families en Afghaanse tolken die zijn achtergebleven in Afghanistan.

De zgn. mars naar Rafah was alleen gericht op media-aandacht, net als de boot, dus daar moeten de media en BuZa geen tijd aan besteden. Zij zitten niet aan de onderhandelingstafel met terroristen en ook Egypte heeft geen begrip voor hun ‘missie’. Beter is om een reportage te maken over de vermoorde mensen in Oekraïne, die zich niet bij/in militaire doelen bevonden, de schade aan ziekenhuizen, scholen, energiecentrales en woonhuizen alsmede over de vluchtelingen, ontvoerde kinderen en gemartelde krijgsgevangenen. Dit is het onrecht door een land dat lid is van de Veiligheidsraad, dreigt met atoomwapens en de eigen soldaten bij duizenden de dood in jaagt. Niet alleen Israël moet zich schamen, maar de hele wereld; te beginnen met de VN.

Verkiezingen

De oppositiepartijen kunnen met hun verkiezingsprogramma’s laten zien of ze wél oplossingen hebben voor de gigantische problemen die in de ‘groene’ VVD-kabinetten zijn ontstaan. En de kiezers kunnen zich afvragen of de geïnfiltreerde VVD wel een alternatief is voor Wilders. Neen dus, want VVD-minister Hermans heeft laten zien niet te begrijpen dat een land niet opgeofferd mag worden aan klimaat- en milieu-activisme. Haar belangrijkste taak was de hersenspinsels uit de wetten halen, het klimaatverdrag opzeggen, Natura-2000 herschrijven en de stifstofregels normaliseren. Daarin heeft de VVD gefaald en de bijdrage aan de instroombeperking van gastarbeiders was minimaal. De misstanden en crises zullen voortduren; ook nu Wilders is ‘verbannen’.

Worst Bank Scenario (vervolg)

“De marginbewakingsplicht [van Nederlandse banken] kende destijds geen Europese grondslag. Daardoor is het voor klanten van buitenlandse banken moeilijker aan te tonen dat het liquiditeitsrisico, verooorzaakt door de [verplichte] renteswaps, [opzettelijk] op de klant is afgewenteld.

Voor mij [Hester Bais] was dan ook meteen duidelijk dat deze bankklant had gedwaald en ik schroomde niet dit standpunt te delen op X, voorheen Twitter. Deze constructie is namelijk zo gebrekkig, dat afwijzing [door de rechter] van het beroep op dwaling in mijn ogen betekende dat het wettelijke artikel over dwaling uit het wetboek geschrapt zou kunnen worden.

Maar gezien de handelwijze van ING voelden de bank en de advocaten die haar vertegenwoordigden zich klaarblijkelijk heel sterk in de zaak, wat mij overigens nog meer zorgen baarde. Zeker nu ING vrij eenvoudig bleek te winnen bij Rechtbank Amsterdam in november 2013, zonder dat de rechter acht had geslagen op de overgelegde afschriften van margin-rekeningen uit het inmiddels gesloten systeem én de afschriften zonder margin en margin-rekeningen uit het nieuwe systeem.

Het liquiditeitsrisico als gevolg van de [gebrekkige] marginbewakingsplicht is vervolgens door de Rechtbank Amsterdam stelselmatig [ook] in andere rechtszaken genegeerd. Zelfs in de prejudiciële vragen die door deze rechtbank zijn gesteld aan de Hoge Raad, is daar met geen woord over gerept. Verschillende rechters van Rechtbank Amsterdam hebben tijdens zittingen verteld dat het beleid van de rechbank is, dat rechters de marginbewakingsplicht en de [inmiddels] weggepoetste systematiek NIET behandelen als onderdeel van de procedure. […]

Gelukkig was mijn cliënt in staat een herkansing in hoger beroep financieel te dragen. Het Hof Amsterdam erkende namelijk op 15 september 2015 [bijna 2 jaar later] wel het beroep op dwaling. [wordt vervolgd]