Wat brengen filosofen ons?

Socrates wordt algemeen erkend als een van de stichters van de westerse filosofie, al liet hij zelf geen geschriften na. Zijn studenten, met name Plato en Xenofon, hebben weliswaar gepoogd ons zijn gedachtegoed posthuum over te dragen in onze middelbare schooljaren, maar in 399 v. Chr. werd hij, helaas, op de respectabele leeftijd van 70 jaar ter dood veroordeeld omdat hij de goden die in de stad Athene werden aanbeden niet zag zitten.

Je moet toch wat … Hij was rechtdoorzee, moreel onkreukbaar en in feite een maatje te groot voor de Atheense élite en werd daarom door hen, ten onrechte, tot de gifbeker veroordeeld terwijl hij dat pertinent niet verdiende. Er zijn door de eeuwen heen massa’s filosofen die dat wrede lot zeker verdienden, Karl Marx voorop. Hij was een luie kroegtijger die geplaagd werd door steenpuisten op zijn derrière, hetgeen hem ertoe bracht een daarop geïnspireerde ‘filosofie’ te ontwikkelen die ‘het absolute menselijke falen’ belichaamde, de menselijke mislukking als credo van de ignorantie en, vooral, als evangelie van de afgunst met als kenmerk de gelijke verdeling van ellende, lees: het communisme met de term socialisme als synoniem.

Gedreven door afgunst en chronische pijn aan zijn achterste enerzijds en zijn diepe afgunst en haat jegens succesvollere ‘kapitalisten’ anderzijds heeft hij, de revolutionair die zich aanvankelijk voor filosoof uitgaf, onmeetbare schade aangericht met zijn quasi ‘filosofie’ met focus op economie en politiek. Die schade laat zich niet becijferen, maar is een enorme gifbeker waard.

In zijn simplistische analyse van zijn klassenstrijd, leidend tot communisme, zag hij de realisatie van het kapitalistische winstmotief als het wegzuigen van de meerwaarde van het proletariaat. Precies wat zijn discipelen nu in de praktijk brengen ten koste van het kapitalisme met hun ‘groene terreur’.

Hoe heeft het zover kunnen komen? Marx was een geestelijk luie kroegtijger die zijn verderfelijke concept neerzette, maar daarna weer aan de drank en achter het vrouwvolk aanging. De op jeugdige leeftijd overleden Italiaanse communistische filosoof Antonio Gramsci was echter, kort na Marx, veel praktischer ingesteld en in feite ook veel intelligenter èn nog gevaarlijker. Gramsci wist het gedachtegoed van Marx intellectueel te verfijnen maar botste daarmee met Engels, Lenin en later ook Stalin, zonder gehoor bij dat drietal te krijgen.

‘Wij tegen hen’

Gramsci was, in tegenstelling tot Marx, niet alleen een scherpe filosoof maar ook een praktische vent die zich realiseerde dat (cultuur-)Marxisme slechts een sport voor suffe semi-intellectuelen is maar alleen kan aanslaan met de hulp van het proletariaat, de lagere klassen, in de vorm van bijgeloof en quasi-boerenverstand. Althans datgene waaraan die semi-intellectuele schijn kleeft (zoals de klimaatzwendel en de daaraan ten grondslag liggende ‘wetenschap’), gecombineerd met het primitieve ‘wij tegen hen’ effect van Marx om de ideologie der welopgevoede klassen aan de tand te voelen.

Daartoe moesten Marxisten hun filosofie in een quasi intellectueel jasje steken en proberen de kapitalistische drijfveren te doorgronden, hetgeen Gramsci dermate goed organiseerde dat heden ten dage zijn hersenspinsels nog steeds in grote mate de basis vormen voor de idées-fixes van de ‘deep- state-resistance’ tegen de Trump regering en onder de mafkezen aan de UvA.

Niet alleen was zijn concept succesvol voor de infiltratie van de overheid, sterker nog, hij wist ook grote delen van het bedrijfsleven te indoctrineren, resulterend in een uiterst besmettelijke ziekte die luistert naar de naam ‘globalisme’. Daarbij werd hij posthuum, een halve eeuw later in de USA geholpen door een rabiate medestander, Saul Alinsky, die op zijn beurt het lichtend voorbeeld was voor verknipte ellendelingen als Barack Obama en Hillary Clinton. Dat er voor Gramsci ook wel een mooi gifbekertje in had gezeten hoeft geen betoog, Alinsky was alleen maar een rabiate activist.

Wie kort na Gramsci zijn giftige gedachtegoed begon te spuien in Europa was een Franse ‘filosoof’ (lees: complete sociopaat) genaamd Jean Paul Sartre, die in 1955 botste met zijn contemporaire intellectuele gigant Raymond Aron, toen deze zijn boek over het Marxisme getiteld ‘ de opium van de intellectuelen ’ lanceerde, als variant op Marx’s stelling dat het communisme de opium van het volk zou worden. Aron sloopte de linkse élites voor hun morele corruptie zonder enig weerwoord.

Maar, hoewel Aron briljant debatteerde werd in het door de communistische indoctrinatie reeds lang verziekte Parijs geïnsisteerd dat ‘il faut mieux avoir tort avec Sartre, qu’avoir raison avec Aron’, met andere woorden ‘wij zijn liever, willens en wetens, fout met Sartre dan correct met Aron’. De funeste invloed van deze ellendeling in het Europese salonsocialisme is enorm geweest, maar in zijn morbide brein kon hij zelfs de moordpartijen van de Russische communisten niet veroordelen. Integendeel, deze psycho kwam in 1973 met de onvergeeflijke stompzinnigheid dat ‘de revolutionaire autoriteit moet altijd wel wat bedreigende mensen kwijt en hun dood is de enige oplossing…’

De pedofiele moordenaar Mao had daarmee prettige morele rugdekking in het decadente, communistische bolwerk Parijs, zelfs in west Europa dat het wel interessant vond om met een vermeende ‘filosoof’ te dwepen. De slager Pol Pot werd een trouwe discipel van Sartre en zag kans om, na zijn terugkeer naar Cambodja, de halve bevolking uit te moorden conform het gedachtegoed van de ‘filosoof’ Sartre. Deze ‘filosoof’ zou ik de zwaarste gifbeker willen aanbieden, een emmer.

Eén ding is zeker, er waren goede filosofen zoals Raymond Aron èn Baruch Spinoza van vaderlandse bodem, maar ook duizenden ‘grijze muizen’ en dan een handvol van deze morbide gifslangen die tot op de dag van vandaag hun pestilente invloed doen gelden, zoals die bij ons leeft in het gedachtegoed van de communisten van Groen Links, de fantasten van D’66 en de arrogante salonsocialisten van de PvdA.

Ondanks hun zieke invloed heeft de westerse democratie decennia lang standgehouden, maar de aanvallen op onze vrijheid worden steeds heviger omdat er in 2016 een groot obstakel is opgedoemd voor deze maniakale globalisten, die nu een desperate poging doen om Trump onderuit te halen. Hun methodes zijn zo laag bij de grond dat de grote stokken om de kapitalistische hond te slaan, zoals de klimaatzwendel en nu weer de coronazwendel en de daarmee samenhangende paniekzaaierij ongekende en immorele proporties hebben aangenomen.

Dat een Nederlandse premier, met de allure van een grijs boekhoudertje, hier zo’n kwalijke rol in kan spelen komt niet omdat hij zelf tot die globalistische élite behoort die achter deze laatste poging tot een globale machtsovername zit, maar hij is instrumenteel als hun trouwe meelopertje. Ik heb al eerder geschetst hoezeer hij kennelijk onder de indruk is van de communistische secretaris generaal Antonio Guterres van de United Nations dat hij diens instructies inzake de klimaatzwendel van de IPCC blind opvolgt en hoe kritiekloos hij alle leugens en manipulatie van de WHO voor zoete koek aanneemt in de artificiële corona crisis. Artificiëel getuige de diametraal tegenover de lockdown staande, positieve situatie in Zweden met véél minder zieken én véél minder doden!

Ons soort mensen

Dit speelt omdat de VVD-bourgeoisie van ‘ons soort mensen’ te dom is om hier doorheen te kijken en wederom in staat lijkt om ons met een Rutte 4 kabinet op te schepen, maar ook omdat de inerte Baudet en Wilders niet van hun luie krent afkomen om deze buitenkans te benutten om Rutte te verscheuren.

Wie is wie in deze chaotische schaakpartij op mondiaal niveau? Enerzijds spelen fascisten uit Peking, anderzijds globalisten uit de koker van Marx, Gramsci en Sartre een rol, maar op de achtergrond trekken superkapitalisten als Soros, de Rockefellers, de gebroeders Koch, Elon Musk, Mike Bloomberg aan de touwtjes.

Zij en hun verdorven vriendjes als Al Gore blijken de groene maffia gecorrumpeerd te hebben en zelfs overgenomen door pure omkoping. Stuk voor stuk zijn alle ‘groene terroristen’ aan het ‘binnenlopen’ – zoals Al Gore in de USA en Ed Nijpels en zijn energietransitie vriendjes in Nederland – als beloning voor hun hand- en spandiensten aan het slimme grootkapitaal dat Marx en Gramsci goed bij de neus heeft gehad en goud verdient aan de klimaatzwendel. In zijn artikel d.d. 27 jl. laat Ton Nijhof al zien hoe de extreemlinkse filmmaker Michael Moore het bij zijn linkse vrienden verbruid heeft met zijn nieuwste project, de film ‘Planet of the humans’, waarin de déconfiture van de groene charlatans duidelijk wordt. 

Niet alleen dat, de film is binnen 24 uur door de distributeur razendsnel uit de theaters en (voor zover mogelijk) van het internet gehaald wegens de razernij van de ‘groene maffia’ en hun corrupte persvriendjes.  Eind vorige week was er gedurende enkele uren grote ophef en daarna doodse stilte, de specialiteit van het groene fascisme dat niet wil dat aan het licht komt hoezeer zij al hun dwaze idealen verzaakt hebben om nu hun zakken te laten vullen door hun nieuwe meesters, de superkapitalisten die slechts één filosofie hebben en dat is het winstmotief, waar de ‘groene maffia’ nu vol overgave aan ten prooi valt. ‘Money speaks!’

Daar komt geen greintje filosofie aan te pas, maar Socrates was een zéér rechtschapen mens en hij zou ongetwijfeld ook grote moeite gehad hebben met deze ordinaire zakkenvullerij en liederlijke linkse hebzucht.… Daar zijn niet genoeg gifbekers voor aan te slepen, maar u kunt altijd uw stem uitbrengen!


Abonneer
Laat het weten als er
6 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Puck van der Land
4 maanden geleden

Dank Ronald, voor je reactie. Ik had ondertussen al het een en ander gelezen over die film en de dubbele bodem. Ik kon me ook niet voorstellen dat Moore nu ineens van standpunt was veranderd wat het kapitalisme betreft. Eens een echte communist, altijd een communist. Ben benieuwd wat voor reacties er verder nog gaan komen op deze film. Ga hem nog kijken, in het weekend.
Wat Gramsci betreft: die was inderdaad veel slimmer. Ik heb daar 2 jaar geleden een artikel over geschreven, wat ik zal bewerken voor STa-Pal, het verscheen in 2018 op Doorbraak naar aanleiding van een artikel over Gramsci in De Groene. Maar het is wederom actueel omdat er op verschillende fronten wordt gewerkt aan het doorvoeren van cultuurmarxistische wet en regelgeving. Het gaat vrijwel nooit over de machtige kliek van ambtenaren, veelal geschoold door de koers van ’68, waarnaast ministers de zwakke broeders zijn. Kan ik nog wel een leuke duit in het zakje doen als ik de tijd heb om die teksten van het CBS en andere ministeriële wauwelaars door te wroeten.

Misschien is het zinvol om ook eens te beargumenteren wat er allemaal zinvol is aan het kapitalisme, wat het ons wel gebracht heeft en wie die mensen zijn die goed naar Marx geluisterd hebben over hoe je de uitbuiting precies kunt organiseren. Heb het Kapitaal nog steeds in de kast staan. Zal er eens een nieuwe blik in werpen als ik maar niet in slaap val.

Puck van der Land
4 maanden geleden

Goedenavond Ronald,
Dank voor je reactie. Ik ga die biograaf Blumenberg opzoeken en kijken wat hij precies te melden had. Ik citeer graag bronnen die ik zelf ook gelezen heb. Heb je ook nog wat info waar ik de biograaf van Gramsci zou kunnen vinden? Ik zoek dat met dezelfde reden. Want ik ben nog steeds van mening dat deze heren met veel meer tot de verbeelding sprekende metaforen, ontdaan moeten worden van hun mystieke aantrekkingskracht.

Wellicht door jouw manier te gebruiken en hun lelijkheid eens helemaal uit te beelden. Marx met zijn steenpuisten, zijn drinkgelag etc. zoals je al om schreef, een mooie roddel is ook dat hij een buitenechtelijk kind had bij zijn huishoudster… Over Gramsci valt ook voldoende ad hominems aan te wrijven, zoals dat hij een bochel had om mee te beginnen. En wat te denken van Sartre, die met zijn linker oog in zijn rechter broekzak keek, zo vreselijk scheel en lelijk als die man was…..Raar dat een niet onknappe vrouw als Simone de Beauvoir, op zo’n man viel. En hij bedroog haar ook altijd met vele vriendinnen in zijn vele hotelkamers. Natuurlijk wil je met zo’n man geen kinderen…
Persoonlijke kwalen en zwakheden zijn vaak een onderliggende reden om tot haatdragend denken en doen te komen, alleen daar mag het inderdaad nooit over gaan, want dan beschadig je de persoon.
Ik heb onlangs nog een artikel geschreven over Cultuurmarxisme, maar dat werd niet geplaatst omdat er ook andere auteurs waren op dat moment over dit onderwerp. Ga dat nu maar even bewerken en toegankelijk maken voor de niet-intellectuele bovenlaag, want die wordt denk ik niet bereikt met intellectuele debatten, hoe waar en hoe nodig ze ook zijn. En het is, denk ik, toch de middenklasse die met het voortschrijdende cultuurmarxisme uiteindelijk het hardst zal worden geraakt.

r dunki
4 maanden geleden
Antwoord aan  Puck van der Land

Goede morgen Puck,

Ik ken geen biograaf van Gramsci, maar in tegenstelling tot de gestaag degenererende Marx vind ik hem gevaarlijker. Hij was een practisch baasje die in plaats van Karl’s focus op een gewelddadige omwenteling van de staat – de politieke kant van de samenleving, zijn ideologische gif richtte op de burger samenleving door indoctrinatie van kleins af aan.

Dat deed hij prima, kijk maar naar de degeneratie van ons bedroevende onderwijs in alle geledingen, dat erop gericht is om geleidelijk de politieke kant van de samenleving te verloederen.

Dat proces verloopt voorspoedig, kijk maar naar al die linkse, quasi ‘hoog opgeleide’ semi intellectueeltjes in de 2e Kamer en de volkomen verziekte ambtenarij – van de Raad van State en de rechterlijke macht tot op het locale niveau in Amsterdam.

Daaraan gerelateerd het volgende: Jij wilde kijken naar de ‘Planet of Humans’, een film die door veel conservatieven ten onrechte bejubeld wordt en door de groene maffia verdoemd, omdat zij de perverse boodschap niet eens vatten in hun geborneerde denkraampjes.

Het feit dat de groene energie idée fixe niet levensvatbaar is als betrouwbare energie bron voor onze industriële samenleving, is een open deur. Maar daaraan verbindt het duo Moore en Gibbs de conclusie dat dan die samenleving maar naar de donder moet, o.a. een stokpaardje van Bill Gates.

Dit sociopatische duo wil daarom de wereldbevolking decimeren en de levensstandaard drastisch verminderen, want de schuldige is en blijft het kapitalisme, dat hun probleem, de industriële revolutie, heeft veroorzaakt… Datzelfde kapitalisme is het grootste obstakel om de huidige samenleving te vernietigen en dat brengt ons terug bij Karl Marx. ‘Full circle’!

Dat deze socialisten de wereld in abjecte armoede willen storten brengt noodzakelijkerwijze ook abjecte ellende mee, maar hun recept voor onze redding vergt ook – notabene in hun eigen woorden – ‘dat wij keihard moeten worden voor elkaar’. Deze verknipte proleten willen ons niet alleen het recht ontzeggen op een eigen leven, vrijheid en het nastreven van ons eigen levensgeluk, maar wij moeten ook nog een ‘keihard’ worden voor elkaar in de komende armoede.

Dàt is de dubbele bodem van deze film die veel conservatieven dreigen te missen!

Puck van der Land
4 maanden geleden

Geachte Ronald Dunki,
Meestal lees ik uw scherpe artikelen met plezier. Maar bij dit laatste artikel vraag ik me af: wat brengt deze woedende tekst ons eigenlijk? Wat hebben we eraan te weten dat Marx steenpuisten op zijn achterwerk had? Waar haalt u deze kennis trouwens vandaan? Zou hij daarom zulke theorieën over en voor de arbeidersklasse hebben geschreven? En wie fluisterde u in dat hij lui was en een zuipschuit? Iedere dag dronken en altijd naar de hoeren is ook een “gewoon” leven dat went, alleen denk ik niet dat je dan tot zulke boeken als die hij schreef kunt komen. Goed genoeg om hele volksstammen nog steeds te misleiden……
En dan over Gramsci: u schrijft hij kreeg geen gehoor bij Friedrich Engels en Lenin. Nee, ik denk niet dat Gramsci aan het sterfbed van Engels stond om hem erkenning te vragen voor zijn radicale ideeën. Engels stierf op 5 augustus 1895, en Gramsci werd geboren op 22 januri 1891. Gramsci was intelligent schrijven zijn biografen, maar zo intelligent….
Maar misschien bedoelde u niet letterlijk Gramsci, alleen is het nu zo slordig geformuleerd.

Ik wil hier noch Marx noch Gramsci noch die ellendige communistische ideologie verdedigen, maar die ellende aanvallen vraagt wel een andere benadering. Ik zou graag die geschriften van Gramsci zelf eens lezen, wat ik over hem weet, heb ik gelezen op Wikipedia. Maar dat is toch iets anders dan zelf door zijn hersenspinsels heen gaan. Daar zou ik graag met u over van gedachten wisselen en wellicht tot een goed doortimmerde tekst komen.
Want die visie van Gramsci werd door de heren van de Frankfurter Schule tot een instrument gesmeed waar onze culturele bovenbouw compleet mee werd omgebouwd zonder dat mensen dat in de gaten hebben: het gaat vooral over de vorm, de vorm waarbij we vooral niemand willen kwetsen, waarin we rekening houden met de zieligen en de zwakken, waarin we empathie moeten hebben voor dieven, verkrachters en moordenaars die we na de “rechtspraak” toch nog een nieuwe kans moeten geven.
Er ligt een lange moeilijk weg voor ons om het voor elkaar te krijgen dat bij mensen “de schellen van de ogen vallen”. Dat lukt niet met geweld, wel met aansprekende beelden zoals die kennelijk in die film Planet of the humans werden getoond. Ik hoop dat ik hem
nog te zien krijg en dat we daarop verder kunnen borduren. Vriendelijke groet, Puck.

r dunki
4 maanden geleden
Antwoord aan  Puck van der Land

Goedemorgen Puck,

‘We agree to disagree’, of toch niet? Over politici en filosofen heb ik, door ervaring wijsgeworden, een persoonlijke opinie gevormd die wellicht doorschijnt in mijn betoog, maar van nature ben ik geen ‘angry old man’ hoor.

Maar als ik op StaPal schrijf probeer ik bewust wat reacties uit te lokken onder de lezers met een beetje hyperbool en die leidt soms tot het soort reacties waar u zich ook aan stoort en soms tot een ondertimmerde reactie zoals de uwe. Prima, eenieder heeft zijn mening en wat een luxe als sommigen die ook nog onderbouwen…

Voor wat betreft mijn opinie over politici een voorbeeld: In mijn studentenjaren stond ene Hans van Mierlo voor mijn huis op de brug over de Oude Gracht in Utrecht met flyers voor een nieuwe partij. Toen ik onze huishond uitliet en hem passeerde sprak hij mij aan en vertelde over zijn reis naar de USA en “zijn droom”, waarop ik hem eraan herinnerde dat hij plagiaat pleegde op Martin Luther King maar dat ik zijn politieke concept aansprekend vond (in tegenstelling tot de klungels die nu D’66 beheersen).

Toen een zichtbaar vermoeide minister van Mierloo vele jaren later deel uitmaakte van het door hem zo verfoeide establishment dacht ik alleen maar: “zie je wel, het pluche verlamt het gezonde verstand”.

V.w.b. Marx kan ik kort zijn, want het is algemeen bekend dat hij overal waar hij woonde moest vluchten voor zijn schuldeisers – net als een ander onaangenaam type Richard Wagner – om zich elders onder een pseudonym te vestigen, zolang het duurde.
Door zijn ongezonde levensstijl had hij – aldus zijn biograaf Blumenberg – sinds 1863 o.a. lever en gal problemen, resulterend in voormelde steenpuisten waardoor hij nauwelijks kon zitten of staan en leed aan een zwartgallig humeur, waaronder zijn gezin en vrienden deerlijk leden.

Kortom, hij was gewoon een vervelende kwal met een voorliefde voor drank, copieuze maaltijden die hij niet kon betalen – en vaak ook niet betaalde – en idem tientallen sigaren per dag. Voilà, de kroegtijger…

Wellicht dat dit zijn incoherente, door haat en afgunst gemotiveerde gebabbel in het communistisch manifest verklaart, maar er zijn miljoenen ideologsch gedeformeerde fantasten die het nooit gelezen hebben maar “ermee weglopen”. Anderen zien hem als een ‘filosoof’ en kennen hem daarom een zekere mate van intellectueel respect toe, maar laten wij wel wezen, voor mij was hij een babbelaar.

V.w.b. Gramsci is het zonder meer duidelijk dat in mijn genoemde trits van Engels, Lenin en Stalin onze vriend Gramsci ergens midden in hun ‘tijdlijn’ viel, maar ik bedoelde te zeggen dat in hun versie van het communisme geen plaats was voor Gramsci. Soms schrijf ik te snel, sorry voor de onduidelijkheid.

Mijn conclusie is en blijft dat de meeste politici en filosofen – zie van Mierloo’s voorbeeld – tenminste een schop onder hun derrière verdienen en ‘filosofen’ als Marx, Gramsci en Sartre de Griekse gifemmer.

karton
4 maanden geleden

Ja, wat brengen filosofen ons ?
Ik zou ‘t écht niet weten.