Categorie: Ronald Dunki

Nucleaire energie is onze enige hoop

Totdat alle geitenharen sokken in de wereld kernenergie omhelzen zullen wij hen nooit serieus kunnen nemen met hun gedram over een illusoire ‘klimaatverandering’. Ten eerste omdat er geen ‘antropogene klimaat verandering’ bestaat, ten tweede omdat de gemiddelde temperatuur in 140…

Met zijn allen tegen Boris

Zondag begon de race voor de opvolging van Theresa May, die in medio juli beslist wordt. Theresa May kon drie jaar geleden in feite slechts prime-minister worden omdat Boris een enorm mes in zijn rug gestoken kreeg van Michael Gove, die zich tot kort daarvoor voor een vriend van Boris uitgaf. Wat wil het toeval? Boris is nu opnieuw de grote favoriet en wie schemert hier als één der andere kandidaten op de achtergrond? Inderdaad, Gove stelt zich wederom kandidaat, maar is daarbij een underdog voor het voorzitterschap van de Tory partij èn de prime-minister positie.

Niets dan frustratie en teleurstelling

Opkomst voor de EP verkiezing varieerde van 8% tot boven de 50% maar de kiezersopkomst in Nederland bleef kennelijk onder het gemiddelde. Die toegenomen interesse duidt erop dat de EU burger meer verwachtte van de Europese politiek gezien de ellende die de EU de laatste decennia veroorzaakt, dus de teleurstelling zal gauw inzetten want de ware vragen voor de toekomst van de EU bleven wederom onbeantwoord van de zijde van de pluchezitters, ondanks hun collectieve verlies. Dat ook hun tegenstrevers niet aan de verwachtingen voldeden is veelzeggend, want kennelijk wisten zij hun potentiële achterban maar matig te enthousiasmeren, zoals wij ook in Nederland moesten ervaren.

C’est le ton qui fait la musique

Surprise! De op sterven na overleden PvdA lijkt te herrijzen maar dat is schone schijn dankzij het ‘Timmermans effect’. Dat zou doen vermoeden dat Timmermans over speciale gaven beschikt, maar als wij bezien wat Franske in enkele jaren in Brussel voor elkaar heeft gekregen, zit daar weinig indrukwekkends bij, eigenlijk heeft hij helemaal niets uit zijn handjes gekregen. Wèl heeft hij elke dag keurig zijn bordje leeg gegeten, zelfs meer dan dat, dat is goed te zien hoewel, nu hij een korset lijkt te dragen worden al die lobsters goed gecamoufleerd.

Boris & Brexit

De centrum-linkse elementen in Brussel hebben hun best gedaan om de Brexit te saboteren en Theresa May wist van gekkigheid niet wat zij ermee aan moest, reden waarom Nigel Farage dat probleem nu voor haar lijkt op te lossen. De Tories zijn nog nooit zo vernederd in hun parlementaire geschiedenis en de Farage’s ‘Brexit Party’ vormt wellicht een existentiële bedreiging voor hen. Maar ook Labour krijgt het voor de kiezen en de vraag voor de Tories is ‘wat nu?’ Als Farage de Brusselse buit blijkt binnen te halen kan dat wel eens van blijvende invloed zijn in Westminster, dus de conservatieven leven in tijden van nood want dankzij Theresa May’s geklungel zou Engeland straks nog wel eens een Marxistische premier kunnen krijgen.

Het gaat natuurlijk niet alleen maar om Huawei….

China heeft één doel, zonder concessies: communistisch Chinese globale suprematie. Eén van hun concurrenten in die opzet, waarmee zij op ramkoers liggen, is de Islam maar de nietsontziende respons van China is typerend voor hun keiharde mentaliteit: om te beginnen worden alle Islamieten in west China dagelijks nauwgezet in de gaten gehouden door Peking met de modernste hi-tech, onder meer dankzij medewerking van het onscrupuleuze Google dat er geen been inziet om Big Brother in Peking technologische ondersteuning te bieden.

Socialisme maakt rijk, stinkend rijk, maar wie zal dat betalen?

Valt er een les te leren uit het feit dat anno 2019 het wereldwijde socialisme faalt op twee fronten? In Venezuela heeft ‘pur sang’ crimineel socialisme als een sprinkhanenplaag in 20 jaar het potentieel rijke land volledig ‘uitgewoond’ en leeft de bevolking in abjecte armoede. In Australië hebben, meer ideologisch georiënteerde, salonsocialisten jaar in jaar uit geprobeerd de mensheid wijs te maken dat de wereld – weer eens – vergaat, maar zij zijn door de Australische kiezers, die deze ‘climate & science’ drammers spuugzat zijn, met bebloede koppen naar huis gestuurd. Hun winst leek een ‘safe bet’ (net als die van ten onrechte euforische Clinton in 2016) en Australische bookmakers zijn daar miljoenen Dollars aan kwijt.