Categorie: Charlef Brantz

I, Joe Biden

De USA is een land waar een tweedeling levend wordt gehouden: rijk versus arm, blank versus gekleurd, allochtoon versus migrant. Vanaf het moment dat Obama het staatsroer in handen kreeg, ontwikkelde zich naast de genoemde twee delingen een politiek gekleurde tweedeling: conservatief versus liberaal-socialistisch. In de ene wereld kunnen de Democraten leven en op een legale en illegale manier naar believen misbruik maken van institutionele verworvenheden om tegenstanders te elimineren; in de andere wereld zijn conservatieven gedwongen te leven.

Beetje dom

Twee en een half jaar hebben Nederlands media zenders, hun harde kopij collegae en in hun spoor een aantal vooraanstaande briljante politici en de BN met een twijfelachtig IQ niveau, geen gelegenheid voorbij laten gaan om een Amerikaanse president feitenvrij aan de paal te nagelen en belachelijk te maken. Dertig maanden lang hebben ze geprobeerd de doorsnee Nederlander om de tuin te leiden door voortdurend nepnieuws aan de man te brengen.

Bewust heulen met de vijand

Na twee en half jaar zwijgend modderen, hebben de onderzoekresultaten van de Special Counsel (SC) vorige week eindelijk het licht gezien. De Democratische Partij die er alles aan doet om Trump aan de schandpaal te nagelen en alle hoop had gevestigd op die met hoofdzakelijk aanhangers van de Democratische Partij en Obama loyalisten gevulde Special Counsel, is opnieuw bedrogen uitgekomen.

Futloos

De avond van 15 april 2019 werd gekleurd door twee gebeurtenissen. Natuurlijk de brand in de Notre-Dame die volgens de eerste inzichten van experts zou zijn ontstaan door iets in de renovatie werkzaamheden, waarbij in het midden werd gelaten wat dat iets dan wel zou zijn. Door die vaagheid konden gebruikers van sociale podia zich vanzelfsprekend weer eens uitbundig laven aan diverse complot theorieën. Niemand wordt daar wijzer van, maar je kunt je frustraties de vrije hand geven en het bekt ook weer lekker. Gezichtloos losgaan op het christelijke geloof.

Waar arrogantie en narcisme toe leiden

Onder het Nederlandse motto “We hebben verloren, maar eigenlijk hebben we gewonnen” weigeren Democraten en liberale media al meer dan twee jaar te geloven dat de Amerikaanse kiezer liever Trump het politieke roer in handen geeft dan een politieke lichtgewicht als Hillary Clinton die tijdens haar teneur als Minister van BuZa al genoeg bokken heeft geschoten.

Nepnieuws bronnen

Nepnieuws. Ongewenste berichtgeving die op gespannen voet staat met klimaat, migratie en veiligheidsbeleid van liberale politici en diens activistische achterban wordt meestal betiteld als nepnieuws. Hoe lang en hoe vaak nemen mediavertegenwoordigers en politici dat woord in de mond als met data te onderbouwen informatie de indrukken van de man en vrouw in de straat bevestigen.

Toontje lager

Europa loopt sinds een aantal jaren aan het handje van twee democratieën die zichzelf tot de sterkste van de westerse wereld beschouwen. Helaas hebben Berlijn en Parijs door hun verfoeilijke minachting niet eens meer in de gaten dat het met die sterkte nog al mee valt. Beter gesteld zwaar tegenvalt. Volgens beide politieke zwaargewichten bepaalt m.n. de economische kracht van een land de waarde in het internationale politieke verkeer. Daarin vergissen de twee zich, omdat naast de stabiliteit van de nationale samenleving de kracht van een geloofwaardige krijgsmacht een waarborg is voor het behoud van democratische beginselen en de groei van de economische kracht.

Martelgang naar totalitarisme

Een paar dagen geleden kon wakker Nederland weer genieten van een hoogstaande discussie tijdens het programma van Jinek. Een discussie tussen een democratische links-liberaal en een verkeerde populist met 30 jaar kennis en ervaring in het onderwerp. De discussie zou moeten gaan over de veronderstelde links liberale indoctrinatie pogingen in het onderwijs en de gewenste rol van de docent. Daar is weinig van terecht gekomen.