Auteur: Charlef Brantz

Het ‘Geweten van Europa’ draait door

Ons nationaal grondjuweel heeft onlangs opnieuw bevestigd dat zijn historische kennis op het niveau van de gemiddelde brugklasser ligt. Dat ik bepaald geen enthousiaste aanhanger ben van onze Frenske, heeft de bezoeker van de Stapal uitgebreid kunnen lezen in de artikelen “De klusser van Brussel” en het vervolg daarop met de titel “De tussel van Brussel”. Gelukkig sta ik daarin niet alleen.

De Gedachtenpolitie

In december 2018 kondigde een andere overheidsfunctionaris een campagne tegen het verspreiden van nepnieuws aan. Want, zo verkondigde Minister Ollongren de verspreiding van desinformatie is een reële dreiging. Natuurlijk heeft die overheidsstrijd tegen desinformatie te maken met informatie die wijst…

Met de billen bloot op ramkoers

Hij verscheen weer op de voorpagina´s van kranten en op serieuze websites. Mark had weer eens een te grote broek aangetrokken en fulmineerde in de camera´s. Voor het armpjes drukken met zijn virtuele tegenstander had hij de mouwen opgerold en het bovenste knoopje losgemaakt. Want zijn gespierde torso en armen als telefoonkabels moesten wel even getoond worden om die tegenstander eens op zijn plaats te zetten. Majestueuze teksten rolden pathetisch uit zijn mond.

Te veel migratie brengt de verzorgingstaat in gevaar

Dat is de vaststelling van een onderzoek door drie vooraanstaande economen. Een vaststelling van drie vooraanstaande wetenschappers die niet als onwetende en opportunistische pannenkoeken bestempeld kunnen worden. Alberto Alesina geeft les aan de Amerikaanse elite-universiteit van Harvard, Elie Murard werkt voor het Institute of Labour Economics in Duitsland en Hillel Rapoport doceert aan de Parijse School of Economics.

Verschuiving extremistisch zwaartepunt

Het gerucht ruist langs de westerse beemden: IS is verslagen. Opgelucht halen westerse politici adem en concentreren zich vervolgens op klimaat, milieu, migratie en veiligheid. Excuus, dat laatste is gelet op de groei van de criminaliteit, het gevoel van onveiligheid bij lagere segmenten van westerse samenlevingen, ingeperkte handelingsvrijheid van politie, enorme nalatigheid bij TBS instellingen en molestaties van hulpdiensten, een grove freudiaanse verschrijving. Hoewel, onze briljante politici dat niet zullen onderschrijven, maar hun uitspraken worden door diverse samenlevingen niet meer serieus genomen.

I, Joe Biden

De USA is een land waar een tweedeling levend wordt gehouden: rijk versus arm, blank versus gekleurd, allochtoon versus migrant. Vanaf het moment dat Obama het staatsroer in handen kreeg, ontwikkelde zich naast de genoemde twee delingen een politiek gekleurde tweedeling: conservatief versus liberaal-socialistisch. In de ene wereld kunnen de Democraten leven en op een legale en illegale manier naar believen misbruik maken van institutionele verworvenheden om tegenstanders te elimineren; in de andere wereld zijn conservatieven gedwongen te leven.

Beetje dom

Twee en een half jaar hebben Nederlands media zenders, hun harde kopij collegae en in hun spoor een aantal vooraanstaande briljante politici en de BN met een twijfelachtig IQ niveau, geen gelegenheid voorbij laten gaan om een Amerikaanse president feitenvrij aan de paal te nagelen en belachelijk te maken. Dertig maanden lang hebben ze geprobeerd de doorsnee Nederlander om de tuin te leiden door voortdurend nepnieuws aan de man te brengen.

Futloos

De avond van 15 april 2019 werd gekleurd door twee gebeurtenissen. Natuurlijk de brand in de Notre-Dame die volgens de eerste inzichten van experts zou zijn ontstaan door iets in de renovatie werkzaamheden, waarbij in het midden werd gelaten wat dat iets dan wel zou zijn. Door die vaagheid konden gebruikers van sociale podia zich vanzelfsprekend weer eens uitbundig laven aan diverse complot theorieën. Niemand wordt daar wijzer van, maar je kunt je frustraties de vrije hand geven en het bekt ook weer lekker. Gezichtloos losgaan op het christelijke geloof.

Waar arrogantie en narcisme toe leiden

Onder het Nederlandse motto “We hebben verloren, maar eigenlijk hebben we gewonnen” weigeren Democraten en liberale media al meer dan twee jaar te geloven dat de Amerikaanse kiezer liever Trump het politieke roer in handen geeft dan een politieke lichtgewicht als Hillary Clinton die tijdens haar teneur als Minister van BuZa al genoeg bokken heeft geschoten.